نقش واسطه ای خودکارآمدی در ارتباط بین مهارتهای حرفه ای و رفتار نوآورانه معلمان شهرستان خمینی شهر
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد روانشناسی، موسسه اموزش عالی فیض الاسلام، اصفهان، ایران
2 ستادیار گروه روانشناسی، موسسه اموزش عالی نقش جهان، اصفهان، ایران
doi
10.48310/itt.2025.21400.1229چکیده
هدف از انجام این پژوهش بررسی نقش واسطهای خودکارآمدی در ارتباط بین مهارتهای حرفهای و رفتار نوآورانه معلمان است. جامعه آماری این پژوهش شامل معلمان شهرستان خمینی شهر است که تعداد آنها حدود 2500 نفر میباشد. نمونه پژوهش شامل 200 نفر از معلمان خمینی شهر است که به صورت در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامههای مهارتهای حرفهای معلمان (حاجی زاده، 1390)، رفتار نوآورانه (کانتر، 1388) و خودکارآمدی عمومی (شرر و همکاران، 1982) پاسخ دادند. دادهها از طریق ضریب همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری تحلیل شد. یافتهها نشان داد که الگوی ارائه شده از شاخصهای بسندگی برای تبیین ارتباط بین متغیرهای پژوهش برخوردار است (13/0=P). رابطه مهارتهای حرفهای و رفتار نوآورانه با میانجیگری خودکارآمدی تأیید شد (01/0>P). رابطه بین مهارتهای حرفهای با رفتار نوآورانه و خودکارآمدی و همچنین رابطه خودکارآمدی و رفتار نوآورانه مورد تأیید قرار گرفت (01/0>P). همچنین نقش میانجی خودکارآمدی در رابطه بین مهارتهای حرفهای و رفتار نوآورانه تأیید شد (01/0>P). بر اساس یافتههای این پژوهش میتوان گفت آموزش و کمک به ارتقای مهارتهای حرفهای معلمان موجب بهبود باورهای آنان در مورد توانمندیهای خود شده و در واقع خودکارآمدی آنان را بهبود میدهد. خودکارآمدی بالا نیز میتواند معلمان را به سمت نوآوری در انجام مهارتهای حرفهای خود سوق دهد. مهمتر از همه اینکه معلمانی که مهارتهای حرفهای، خودکارآمدی و رفار نوآورانه سطح بالایی دارند الگوی شناختی و رفتاری مناسبی برای دانشآموزان هستند .