نگاه زیباییشناسانه به مرگ و زندگی در نقاب فاطمه الزهرا(س) در «از شرابههای روسری مادرم»
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بیرجند
2 استاد گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی دانشگاه خوارزمی
3 مربی دانشگاه فرهنگیان، پردیس امام سجاد(ع) بیرجند
4 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بیرجند
doi
10.22103/jrl.2018.1996چکیده
کتاب «از شرابههای روسری مادرم» اثری شاخص از سیدحسن حسینی (1335-1383) در زمینۀ ادبیّات آیینی است. حسینی در این کتاب با نگاهی نو در قالب شعر سپید، بر نقش الگویی زندگی و شهادت حضرت زهرا (س) در طی تاریخ تأکید کردهاست. در این مقاله سعی شدهاست که به شیوۀ تحلیل محتوا، نشان داده شود که کدام ویژگیهای ساختاری این اثر به نوشدن این نگاه کمک کردهاست و از خلال آن ضمن تبیین محتوای اثر، زیباییهای ادبی آن نیز بیان شدهاست. در یک نگاه کلی در مییابیم که «روایت»، «تکرار»، «زبان شخصی»، «نماد و کلیت» و «ایده و شکل ذهنی» و بهویژه تکنیک نقاب، عنصرهای اصلی سازندۀ شعر اوست؛ بنابراین، هر یک از موارد توضیح داده شدهاست؛ سپس زبان از چهار جنبۀ آوایی، واژگانی، نحوی و معنایی بررسی شده و در زیر شاخۀ معنایی، پارهای از مفاهیم اصلی شعر را که شاعر با استفاده ازتنوع تعابیر و تصاویر بیان کرده، به عنوان نمونه به طور مبسوط تشریح شدهاست. به این ترتیب این نوشته، تأثیر «چگونه گفتن» را بر «چه گفتن» و نقش آفرینشهای ادبی را در ابلاغ موفق یک مفهوم آشنا، نشان دادهاست.