جلوه های ادب پایداری در شعر نسیم شمال با تکیه بر دیوان «باغ بهشت»
نویسندگان
1 هیات علمی دانشگاه کردستان
2 کارشناس ارشد زبان و ادبیات عرب دانشگاه کردستان
3 دانشجوی دکترای رشتۀ زبان و ادبیات عرب، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد گرمسار
doi
10.22103/jrl.2018.1995چکیده
ادبیّات پایداری انعکاسدهندۀ پایمردی و دلاورمردیهای یک ملّت یا قوم در برابر هرگونه تجاوز و ظلم و ستم است. با نگاهی به ادبیّات کشورهایِ درگیر جنگ- داخلی یا خارجی- در مییابیم که این نوع ادبی نزد آنها از جایگاه ویژهای برخوردار است. نسیم شمال، شاعر دورۀ مشروطه، با شعر خویش به دفاع از ملّت خود در برابر بیگانگان و ظلم و ستم داخلی پرداخته است. وی علاقۀ فراوانی به وطن خویش داشته و گاه آن را یوسفِ اسیر در چنگال گرگ و گاهی مادری دانسته که پیکرش عریان شده و ثروت آن به تاراج رفته است. شاعر، امید فراوانی به آیندۀ روشن و بهبود اوضاع کشور داشته و مردم را به پیروزی نهایی حق بر باطل امیدوار ساخته و در این راه از نمادهای دینی مانند پیامبر(ص)و حضرت مهدی(عج) یاری طلبیده است. نسیم شمال، اعتراض خود را به اوضاع نابسامان کشور اعلان داشته و بارها از وجود انگلیس و روسیه در کشور خویش ناراحت بوده و با نمادهایی مانند زاغ و خرس از آنها یاد کرده و سعی در آشکار ساختن چهرۀ آنها برای مردم داشته است. وی همچنین سعی در بیدار ساختن مردم از خواب غفلت و تحریک آنها به مبارزه داشته است. پژوهش حاضر میکوشد با روش توصیفی- تحلیلی و با بهرهگیری از دیوان «باغ بهشت» نسیم شمال، به تبیین جلوههای ادبیّات پایداری در شعر وی پرداخته و هنر این شاعر پایداری را برای خوانندگان نمایان سازد.