فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این بررسی بر روی خاک‌های شنی ایستگاه‌ تحقیقاتی، ترویجی و آموزشی کوثر در گربایگان فسا، 200 کیلومتری جنوب شرقی شیراز انجام گرفت. چهار نمونه مرکب از خاک سطحی(0- 20  سانتیمتری) به شرح زیر جمع‌آوری گردید: 1-  مناطقی که پخش سیلاب بر روی آن صورت نگرفته(شاهد). 2- دو نوار اول شبکه‌های پخش سیلاب گربایگان فسا موسوم به بیشه‌زرد 1 که در دی ماه 1361 در آنها اکالیپتوس کامالدولنسیس(Eucalyptus camaldulensis) کاشته شده است. 3-  نوار دوم و سوم شبکه رحیم آباد 1 که زیر پوشش گیاهان مرتعی است و با سیلاب به صورت طبیعی آبیاری می‌گردد. 4- مزارعی که در جنوب غربی شبکه بیشه زرد1 قرار گرفته اند. از این نمونه ها برای شمارش تعداد کل باکتری ها و باکتری‌های نیترات ساز با روش محتمل ترین تعداد (MPN) استفاده گردید. نتایج نشان داد که جمعیت کل باکتری ها حدود 34 و 24 برابر، به ترتیب در مکان‌هایی که اکالیپتوس کاشته شده بود و مراتع طبیعی پخش سیلاب شده در مقایسه با شاهد افزایش یافته است. دو مکان پیشین در مقایسه با اراضی زراعی 6 و 4  برابر، تعداد باکتری های بیشتری داشت. افزایش میزان رطوبت و مواد آلی در محل‌های کاشت اکالیپتوس و اراضی مرتعی، می تواند دو عامل عمده در افزایش جمعیت میکروبی باشد. مقدار ماده آلی در مکان هایی که اکالیپتوس کاشته شده، در مقایسه با شاهد و خاکهای زراعی تقریباً 2 برابر افزایش یافته است(به ترتیب 40/1 درصد در مقایسه با 63/0 و 73/0درصد). تعداد باکتری های اکسید کننده‌ آمونیوم و نیتریت(باکتری‌های نیترات‌ساز) نیز در مکان‌هایی که اکالیپتوس کاری شده نسبت به نقاط دیگر، افزایش نشان داد. درمجموع، می‌توان گفت که کاشت اکالیپتوس، رشد و فعالیت باکتری‌های نیترات ساز و در نتیجه فرآیند نیترات‌سازی (نیتریفیکاسیون) را تحریک می‌کند.