فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

افزایش مصرف آب، کاربرد روش‌های تغذیه‌ی مصنوعی را برای غنی کردن منابع آب زیرزمینی افزایش داده است. تغذیه‌ی مصنوعی روشی است که با کمک آن می‌توان آب مازاد را برای مصرف در زمان‌های کم آبی در زیر زمین ذخیره کرد. هدف از این تحقیق بررسی عملکرد سامانه‌ی پخش سیلاب و تغذیه‌ی مصنوعی آبخوان باغ سرخ شهرضا, و نقش آن در افزایش ذخیره و بهبود کیفیت سفره‌ی آب زیرزمینی منطقه می‌باشد. برای بررسی عملکرد این طرح‌ها، منطقه‌ای به وسعت 1570 کیلومتر مربع در دشت شهرضای جنوبی در نظر گرفته شد. آمار مربوط به نوسانات سطح ایستابی در 20 چاه مشاهده‌ای و چند رشته قنات شاخص در این منطقه از 5 سال قبل از آبگیری طرح‌ها (1365) تا 1381 تهیه و مورد بررسی قرار گرفت. نوسانات سالانه‌ی سطح ایستابی نشان دهنده‌ی بالا آمدن سطح ایستابی بعد از آبگیری این طرح, می‌باشد. آبگیری نوبت اول و دوم با افزایش بیش ا ز یک متر سطح آب زیرزمینی نسبت به سایر آبگیری‌ها بیشترین تأثیر را در افزایش سطح سفره‌ی آب زیرزمینی منطقه داشته است. کاهش نفوذپذیری در سطوح رسوب گرفته، هدر رفت سیلاب از طریق تبخیر، بهره‌برداری بی‌رویه از منابع آب زیرزمینی بویژه در فصول خشک, و وقوع خشکسالی‌های اخیر با شدت بالا سبب کاهش تأثیر شبکه در افزایش رقوم سطح و کیفیت آب زیرزمینی منطقه شده است.