مضامین شاخص ادبیّات پایداری در بخش حماسی شاهنامة فردوسی
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی
2 کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شاهد تهران
3 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شاهد تهران
doi
10.22103/jrl.2018.2005چکیده
ادبیّات پایداری، گونهای مهم و تاثیرگذار از انواع ادبی در ایراناست که در طول تاریخ این کشور، نقش مؤثری را در بیان و القای مفاهیم مقاومتی، ایفا نمودهاست. شاهنامة فردوسی به عنوان پلی برای آشنایی با ریشههای کهن این گونة ادبی در آثار کلاسیک فارسی، به سبب برخورداری از روح حماسه و منش پهلوانی، بیانگر رابطهای معنادار میان حماسههای خود و مضامین ادبیّات پایداری است که با استناد به روش تحلیل محتوا، این مضامین در بخش میانی شاهنامه، دربردارندة مضامینی چون: دعوت به اتّحاد و همدلی، میهندوستی، ظلمستیزی، بیان جنایت و بیدادگری، هشدار و... می باشد که شامل مضامین شاخص و کلی ادبیّات پایداری در میان آثار مقاومتی تمامی ملّتهاست که با تطبیق این مضامین در بخش یاد شده و ارائة شاهد مثالهای مرتبط با موضوع، بیشک شاهنامة فردوسی از نخستین و کاملترین منابع مقاومتی ایرانیان در حوزة ادبیّات پایداریاست.