مضامین شاخص ادبیّات پایداری در بخش حماسی شاهنامة فردوسی

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی

2 کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شاهد تهران

3 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شاهد تهران

doi
10.22103/jrl.2018.2005
چکیده

    ادبیّات پایداری، گونه­ای مهم و تاثیرگذار از انواع ادبی در ایران­است که در طول تاریخ این کشور، نقش مؤثری را در بیان و القای مفاهیم مقاومتی، ایفا نموده­است. شاهنامة فردوسی به عنوان پلی برای آشنایی با ریشه­های کهن این گونة ادبی در آثار کلاسیک فارسی، به سبب برخورداری از روح حماسه و منش پهلوانی، بیانگر رابطه­ای معنادار میان حماسه­های خود و مضامین ادبیّات پایداری است که با استناد به روش تحلیل محتوا، این مضامین در بخش میانی شاهنامه، دربردارندة  مضامینی چون: دعوت به اتّحاد و همدلی، میهن­دوستی، ظلم­ستیزی، بیان جنایت و بیداد­گری، هشدار و...  می باشد که شامل مضامین شاخص و کلی ادبیّات پایداری در میان آثار مقاومتی تمامی ملّت­هاست که با تطبیق این مضامین در بخش یاد­­­ شده و ارائة شاهد مثال­های مرتبط با موضوع، بی­شک شاهنامة فردوسی از نخستین و کامل­ترین منابع مقاومتی ایرانیان در حوزة  ادبیّات پایداری­است.