مروری بر انگیزش در بخش آموزش عالی و مصورسازی مرز دانش با روش علمسنجی
نویسندگان
1 موسسه ی پژوهش و برنامه ریزی در آموزش عالی ، وزارت علوم تحقیقات و فناوری ،دانشگاه تهران ، تهران ، ایران
2 گروه مدیریت آموزشی - دانشکده ی روانشناسی - دانشگاه علامه طباطبایی - تهران - ایران
3 گروه مدیریت آموزشی - دانشکده ی روانشناسی - دانشگاه علامه طباطبایی - تهران - ایران
4 گروه مدیریت آموزشی - دانشکده ی روانشناسی - دانشگاه علامه طباطبایی - تهران - ایران
5 گروه مدیریت آموزشی- دانشکده ی روانشناسی - دانشگاه علامه- تهران - ایران
doi
10.48310/itt.2024.15164.821چکیده
چکیدهپیشینه: انگیزش به معنای برانگیختن علاقه و توجه فراگیران به مطالب و محتوای درسی و کلاسی، مفهومی است که در آموزش عالی یک حوزه پژوهشی در حال توسعه ،با پتانسیل مطالعات عمیق، برای بهبود زمینههای یادگیری ست. علیرغم حجم بالای انتشارات این حوزه، ساختار فکری پژوهشگران و چشمانداز آن ناشناخته است. اهداف و روش : این پژوهش با استفاده از روش علمسنجی و بر اساس استخراج 4884 مقاله بینالمللی از پایگاه اطلاعاتی اسکوپوس به دنبال شناسایی الگوی توزیع زمانی انتشارات، نمایش همکاری ها و مشارکتهای پژوهشگران، کانونهای پژوهشی، و روندهای نوظهور و جریانها و جهتگیریهای پژوهشی آتی است. یافتهها : ترسیم تصاویر مفهومی از محتوای پژوهشها و بررسی روند موضوعی و مرز دانش در دورههای زمانی مختلف شامل :دوره ی اول، تا پیش از سال 2000 : حوزه علمی ضعیف ، مهجور، دوره دوم ، قبل از 2010 دوره نوزادی. دوره سوم : تا قبل از سال 2015 ، شروع رشد و دوره چهارم ، تا قبل از سال 2020و دوره آخر، از سال 2020 تا زمان حاضر دوره ی رشد، توسعه و بلوغ این حوزه ی علمی است. نتیجه: مطالعات حاکی از افزایش سریع تعداد مطالعات این حوزه بخصوص با رویکرد بینرشتهای است. همچنین محورهای انگیزش متناسب با تغییر در اهداف و انگیزهای آموزش تغییر و گسترش یافته و نقش محوری آن در بهبود عمکرد و تغییرات روزافزون بوده است.