تحلیل مؤلّفه‌های ادبیّات پایداری در اشعار سیمین بهبهانی

نویسندگان

1 استادیار گروه زبان و ادبیّات ‌فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل ebrahimtabar_bora@yahoo.com

doi
10.22103/jrl.2017.1719
چکیده

ادبیّات، ­تابلوی اندیشه­ها و احساسات شاعر نسبت به کلیّة رویدادهایی است که در دنیای اطراف رخ می‌دهد. شعرا،حوادث و وقایع موجود جامعه را ابتدا ترصید، سپس تجربه و احساس می‌کنند و با کمک ذوق و عنصرتخیّل آنها را به تصویر می‌کشند تا خواننده را به درک صحیح ازآن فضا، راهنمایی کنند. یکی از شاعرانی­که در ترسیم فضای سیاسی- اجتماعی عصر خود، بسیار موفّق عمل­کرده و مثل دیگر شاعران پایداری، نگران سرنوشت آیندة­ مردم کشورش بوده؛ سیمین بهبهانی است. قلب او برای مردم و وطن اسلامی، می‌تپد. این نوع از اندیشه‌های پایداری؛ مقابلۀ با رژیم طاغوت، ظلم‌ستیزی و تشویق مردم برای حفظ وطن وآرمان؛ وگسترش عدالت و مبارزه با بی‌هویّتی، هدف او بوده و دراشعارش انعکاس یافته‌است. نگارنده در این جُستار در پی پاسخ به این سؤال است که بازتاب ادبیّات پایداری در شعر سیمین چگونه بوده وکدام یک از مؤلّفه­­‌های پایداری در اشعار او بیشتر جلوه داشته‌است؟ بررسی‌های به عمل­آمده، نشان می­دهدکه گونه‌های مختلف مؤلّفه‌های پایداری در اشعارسیمین متجلّی شده‌است. یکی از مهمترین مؤلّفه­های­آن، مقاومت در برابر دشمن خارجی، انزجار از جنگ و ازعوامل دشمن درونی­آن، مبارزه با فقر است. او شاعر دردمندی است که لحظه‌ای از مردم جدا نبوده و برای پاسداری از کشور، اشعار پرشوری را در وصف شجاعت رزمندگان و عظمت شهدا و درحمایت از دفاع مقدّس سروده‌است.