ارزیابی آسایش در فضاهای باز شهری براساس شاخصهای آسایش باد (مطالعه موردی: شهر اصفهان)
نویسندگان
1 استادیاردانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی ،تهران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشکده معماری و شهرسازی ، دانشگاه تربیت دبیرشهیدرجایی، تهران
doi
چکیده
باد از جمله عوامل اقلیمی میباشد که از گذشته مورد توجه معماران بوده است. در برخی از موارد وجود جریانهای باد در فضاهای باز شهری، به تهویه طبیعی کمک مینماید. از سویی در برخی از موارد، وجود باد در این فضاها سبب بروز مزاحمت و عدم آسایش افراد خواهد شد. از این رو در هر اقلیم، طراحان با آگاهی از میزان و شرایط آسایش باد میتوانند در مورد نحوه کنترل و نحوه استفاده از باد در فضاهای باز شهری، تصمیمگیری نمایند. در این مطالعه قصد داریم با تکیه بر انجام محاسبات بر روی دادههای اقلیمی شهر اصفهان و مقایسه آن با معیارهای آسایش باد، میزان آسایش حاصل از وزش باد در فضاهای باز شهری را برای شهر اصفهان بهدست آوریم. در این مطالعه از سه معیار بوفورت، برودت هوا و پن واردن برای سنجش مطلوبت بادها استفاده شده است. نتایج حاصل از این مطالعه نشان میدهد که جریان باد تنها در ماه دی میتواند آسایش افراد در فضاهای باز شهری را مختل نماید و در طراحی فضاهای باز باید از شدت آن کاست. از سویی در ماههای خرداد، تیر و مرداد در صورت تقویت جریان باد در فضاهای باز تا سقف 6 متر بر ثانیه، آسایش ارتقاء خواهد یافت. باد در سایر فصلهای سال وضعیتی مطلوب داشته و باعث آسایش خواهد شد از این رو طراحی این فضاها باید بهگونهایی باشد که جریان باد در این ماهها در فضاهای باز و معابر، حفظ گردد.
