توسعه روایت های تعاملی در بازی های رایانه ای بر پایه عناصر داستانگویی غیرکلامی با مطالعه موردی مجموعه کابوسهای کوچک

نویسندگان

1 استادیار گروه هنرهای رسانه‌ای، دانشکده دین و رسانه، دانشگاه صداوسیما، قم، ایران

doi
10.22059/jfadram.2025.385517.615971
چکیده

پژوهش حاضر به بررسی مکانیسم‌های داستان‌گویی غیرکلامی و نقش آن‌ها در توسعه روایت‌های تعاملی در بازی‌های رایانه‌ای می‌پردازد. با توجه به ویژگی‌های بین‌رشته‌ای بازی‌های رایانه‌ای به‌عنوان یک رسانه هنری، این مطالعه بر نحوه تعامل و هم‌افزایی مؤلفه‌های دیداری و شنیداری در خلق تجربه‌های داستانی متمرکز است. در این پژوهش، مجموعه بازی‌های کابوس‌های کوچک مورد تحلیل قرار گرفته است؛ آثاری که روایت خود را نه از طریق گفتار و دیالوگ‌ها، بلکه با استفاده از داستان‌گویی محیطی، اتمسفر صوتی و کنش‌های حرکتی پیش می‌برند. این بازی‌ها با بهره‌گیری از مؤلفه‌های غیرکلامی، فضایی درگیرکننده ایجاد می‌کنند که باعث تعامل عمیق‌تر کاربر با داستان و شخصیت‌ها می‌شود. روش پژوهش از نوع تحلیلی-تفسیری با رویکرد استقرایی است که داده‌ها به شیوه اسنادی جمع‌آوری شده‌اند. نتایج نشان می‌دهند که استفاده هوشمندانه از مؤلفه‌های غیرکلامی در بازی‌های رایانه‌ای، نه‌تنها تجربه کاربر را از جنبه هنری غنی‌تر می‌کند، بلکه موجب تحول در شیوه‌های روایت در صنعت بازی شده و به پیشبرد داستان‌ها به شکلی نوآورانه و مؤثر کمک می‌نماید. در این بازی‌ها، عدم استفاده از دیالوگ‌ها به معنای سکوت محض نیست، بلکه به‌عنوان یک انتخاب روایی، داستان از طریق مؤلفه‌های دیگر مانند طراحی محیط، موسیقی و حرکات شخصیت‌ها روایت می‌شود. این روش به‌طور مؤثری کاربر را درگیر داستان کرده و ارتباطی غوطه‌ورانه با محیط و شخصیت‌ها برقرار می‌کند.