سبکشناسی لایهای مجموعه اشعار قیصر امینپور
نویسندگان
1 دانشگاه
2 آموزش و پرورش
doi
10.22103/jrl.2017.1730چکیده
«قیصر امینپور»درمواجههبا جهانوجامعه،شاعریصادق است.شعر او،گزارشراستین مناسبات شاعرباجامعه و تغییرات و تحوّلات فرهنگی و اجتماعی است. وی سختملتزم و متعهّد بهارزشهایمذهبی است و اعتقادی راسخ به اصول و آرمانهای جامعه دارد. کاربرد واژگان محاورهای، ترکیبات تازه، عینی و حسّی بودن واژگان و ساختار سادة جملهها در اغلب موارد از ویژگیهای برجستة زبان این گوینده است؛ بهنحوی که تبدیل به سبک شخصی وی شدهاست. آهنگ و تناسب موسیقایی واژهها و نشاندار بودن آنها و همچنین ساختار تعابیر از دیگر ویژگیهای شعر این سخنور است؛ بنابراین برای تبیینگسترۀ سبک، مشخّصههای زبانی همراه با ویژگیهای تصویری (بلاغی) و قلمرو اندیشههای شاعر به طور موازی و در خدمت اهداف کلی اشعار بررسی میگردد. این مقاله به شیوة توصیفی-تحلیلی به بررسی جنبههای گوناگون سبکی اشعار «امینپور» با تکیه بر دو مجموعه شعر، «گلها همه آفتابگردانند» و «دستور زبان عشق» از اشعار دورۀ سوم و تکامل سبکی شاعر در چهار لایةآوایی، واژگانی، نحوی و بلاغی پرداختهاست. بر اساس یافتههای این پژوهش، شعر «امینپور» در حوزة واژگان و نحو و تصاویر دارای نوآوری است.