فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

نیتروژن به دو شکل نیترات و آمونیوم توسط گیاه جذب می‌شود که جذب هر کدام اثرات مختلفی بر رشد گیاه و اجزاء عملکرد کیفی و کمی دارد. برای بررسی اثرات شکل‌های مختلف نیتروژن ،آزمایشی با نسبت‌های مختلف NH+4:NO-3 (75:25 ،50 :50، 25:75 ،0:100 ) در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با 6 تکرار برروی دو رقم توت‌فرنگی به نامهای کاماروزا و سلوا، در شرایط آبکشت انجام گرفت. بسترهای کشت شامل پرلایت و ورمیکولایت به نسبت 1:1 بود. خصوصیات رشد و نموی گیاه از قبیل وزن تر برگ و سطح برگ در طول آزمایش اندازه‌گیری شد. شاخصهای عملکرد نیز که شامل تعداد میوه و وزن آنها بود، به مدت سه ماه ثبت گردید. میوه بعد از رسیدگی فیزیولوژیکی برداشت و آزمونهای کیفی شامل اندازه، مقدار مواد جامد محلول (TSS)، درصد ماده خشک و طول عمر بعد از برداشت اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که تأثیر تیمارها بر رشد گیاه از لحاظ وزن‌تر برگ و سطح برگ به خصوص در رقم کاماروزا معنی‌دار بود و حداکثر سطح برگ و وزن‌تر در تیمار 25:75 مشاهده شد. تأثیر تیمار‌ها بر عملکرد نیز معنی‌دار بود. افزایش مقدار آمونیوم از 25 به 75 درصد در محلول غذایی، عملکرد را در رقم کاماروزا  33% و در رقم سلوا 80% کاهش داد. بالا بودن سطح برگ و فتوسنتز در تیمار 25:75 می‌تواند دلیل اصلی افزایش عملکرد باشد. تعداد گل و میوه تحت تأثیر تیمار‌ها قرار نگرفت، ولی تیمارها بطور معنی‌داری اندازه میوه‌ها را تغییر دادند. بطوریکه درشت ترین میوه‌ها در هر دو رقم در تیمار 25:75 و کوچکترین در تیمار0:100 مشاهده شد. عمده‌ترین تأثیر نسبت آمونیوم به نیترات بر روی خصوصیات کیفی در طول عمر بعد از برداشت میوه‌ها بود. به طوری که هرچه نسبت آمونیوم در محلول غذایی افزایش یافت، طول عمر بعداز برداشت به شدت کاهش یافت. از نتایج این آزمایش چنین استنباط می‌شود که نسبت 25:75 (  NH+4:NO-3 ( تأثیر مثبتی بر رشد و نمو دارد و استفاده از منبع نیترات یا آمونیوم به تنهایی در محلول غذایی برای توت‌فرنگی توصیه نمی‌گردد.