برداشتی از قانون ترجمه و تکثیر کتب و نشریات و آثار صوتی مصوب 1352

نویسندگان

1 دانشیار گروه حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران،‌ ایران

doi
10.22106/jlj.2021.129971.3494
چکیده

قانون ترجمه و تکثیر کتب و نشریات و آثار صوتی مصوب 1352 در زمرۀ قوانین نادری است که هنوز در هیچ نوشته‌ای به‌طور مستقل مورد بحث و بررسی قرار نگرفته است. شاید یکی از دلایل این بی‌توجهی موارد ابهام و پرسش‌های زیادی است که هر یک از مواد قانون به‌نوبۀ خود مطرح می‌کنند. بی‌گمان نبود سیر فکری منسجم در وضع قانون از سوی قانون‌گذار، نبود حساسیت اجتماعی در حمایت از ذی‌نفعان حقوق مجاور به ویژه هنرمندان-مجری، بی‌توجهی پژوهشگران و رویۀ قضایی نسبت به قانون، همگی در این وادی دارای سهم می‌باشند. موضوع این نوشته طرح این پرسش‌‌ها و پاسخ ابتدایی به آن با توجه به قوانین ملی و بین‌المللی حاکم در مبحث حق مؤلف و حقوق مجاور است. با این امید که در پژوهش‌های بعدی توسط پژوهشگران خوش‌فکر و خوش‌ذوق حقوق مالکیت فکری ارتقا یافته و در حمایت از ذی‌نفعان حقوق مجاور کارساز واقع شود.