تبیین نقش گردشگری در پایداری اقتصادی روستاها با رویکرد آمایش محیطی (مطالعه موردی: روستاهای شهرستان آمل- استان مازندران)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

2 استادیار گروه جغرافیا، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

3 استاد گروه جغرافیا، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

4 استادیار گروه جغرافیا، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

doi
چکیده

رشد و گسترش گردشگری از پدیده‌های مهم جهان امروز است و نواحی روستایی از جمله مکان‌هایی است که در این زمینه بسیار مورد بهره برداری قرار گرفته است. توسعه گردشگری در نواحی روستایی از یک طرف می‌‌تواند نقش مهمی‌‌ در متنوع سازی اقتصاد روستایی داشته و زمینه ساز توسعه پایدار آن باشد و از سوی دیگر وسیله‌ای برای تحریک رشد اقتصاد ملی نیز به حساب می‌آید.براین اساس آنچه که در پژوهش حاضر به عنوان هدف اصلی پژوهش در نظر گرفته شد،تبیین نقش گردشگری در پایداری اقتصادی روستاها بود که به صورت مطالعه موردی در 85 روستای برخوردار‌ از منابع و جاذبه‌های گردشگری در شهرستان آمل استان مازندران انجام پذیرفت. از نظر هدف نوع تحقیق،کاربردی و از لحاظ ماهیت و روش شناسی،تحلیلی- توصیفی است. روش گردآوری اطلاعات نیز به صورت کتابخانه‌ای و میدانی می‌باشد.حجم نمونه‌ها براساس فرمول کوکران،365 خانوار نمونه برآورد شده است.اعتبار سنجی روایی و پایایی پرسشنامه با استفاده از نرم افزار SPSS از طریق محاسبه آلفای کرونباخ در گویه‌های متنوع سازی اشتغال و افزایش درآمد مورد تأیید قرارگرفت . برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمونهای آماریt و پیرسون استفاده شده است.نتایج تحلیل بدست آمده از آزمون پیرسون،فرضیه تحقیق را تأیید کرده است.اما نباید فراموش کرد که نقش توسعه گردشگری در شاخص‌های متنوع سازی اشتغال خانوار و شاخص‌های افزایش درآمد خانوار روستا،در سطح متوسط بوده و لذا برای بهبود نقش گردشگری در متنوع سازی اشتغال وافزایش درآمد خانوار روستا،برنامه ریزی و سرمایه گذاری در این صنعت الزامی‌‌ است.