واکاوی مبانی فلسفی تربیت معلم در تراز جمهوری اسلامی ایران در منظومه فکری امامین انقلاب
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان
2 دانشجوی رشته فلسفه تعلیم وتربیت دانشگاه شاهد تهران
doi
10.48310/itt.2024.16246.910چکیده
پیشینه و اهداف: فلسفه تربیتمعلم به چیستی، چرایی و چگونگی تربیتمعلم نظر دارد و با سؤالهایی بنیادین، روبهرو است. هدف اصلی این پژوهش، واکاوی مبانی فلسفی تربیتمعلم در تراز جمهوری اسلامی ایران در منظومه فکری امامین انقلاب است. فلسفه تربیتمعلم در ایران به اندازه ارزش و حساسیتی که دارد موردتوجه قرار نگرفته است. فقدان فلسفه روشن در باب تربیتمعلم، یک خلأ محسوب میشود؛ لذا محور این پژوهش، فلسفه تربیتمعلم است. روشها: در این راستا، برای پاسخگویی به سؤالات تحقیق از روش تحلیلی - استنباطی استفاده شده است. یافتهها: نتیجه یافتهها نشان داد که در منظومه فکری امامین انقلاب تربیتمعلم از جایگاه والایی برخوردار است. امام خمینی (ره) با دیدی همهجانبه و در ارتباط با کل هستی و جایگاه درخور انسان در این هستی که همان «خلیفهاللهی» است به موضوع تربیت مینگرد. ایشان به این نکته اشراف داشتهاند که راه تربیت انسان در نیل به کمال راستین، از راه هستیشناسی، معرفتشناسی و انسانشناسی آنهم از منظر قرآن و اسلام میگذرد. در منظومه فکری امام خمینی (ره) فلسفه حاکم در تربیتمعلم، تربیتمعلمی که در مسیر قرب الهی است و در این مسیر از لحاظ اعتقادی و عبادی، اخلاقی، اجتماعی و سیاسی، علمی، عقلی و فناوری و زیباشناختی و هنری تربیت یافته است. در منظومه فکری مقام معظم رهبری (مدظلهالعالی) هم مبانی تربیت دربرگیرنده مبانی هستیشناسی با محوریت نگاه توحیدی، مبانی انسانشناسی با محوریت الهیبودن انسان و مبانی معرفتشناسی بر حضور الهی و ربوبیت الهی در نگاه حقایق هستی مبتنی است. نتیجهگیری: در گفتمان رهبر معظم انقلاب شکلگیری دولت اسلامی جوان و حزب الهی نیازمند تربیت افراد در تراز انقلاب اسلامی بوده که در این زمینه تربیتمعلم نقش اساسی و محوری دارد.