فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مراتع، حدود نیمی از خشکی­های جهان را تشکیل می­دهند و حاوی بیش از یک سوم ذخایر کربن زیست‌کره خاکی می­باشند. در نتیجه، این اراضی قابلیت زیادی جهت ترسیب کربن دارا هستند. این تحقیق به‌منظور تعیین مقدار ترسیب کربن گونه  fragilis Psathyrostachys  و هم‌چنین مقایسه میزان آن در دو تیمار قرق و چرا صورت گرفت. به‌‌دین منظور، پس از شناسایی مقدماتی و تعیین حدود منطقه مورد بررسی، به‌منظور مطالعه متغیرهای پوشش گیاهی، از روش نمونه‌‌­برداری تصادفی-سیستماتیک استفاده شد. سپس زیتوده گیاهی و میزان کربن آلی در اندام‌های مختلف گیاهی به‌دست آمد. در نهایت با در دست داشتن وزن اولیه و کربن آلی برای زیتوده هوایی و زیرزمینی، ترسیب کربن محاسبه گردید. به‌منظور مقایسه ترسیب کربن و وزن زیتوده گیاهی بین تیمار قرق و چرا شده از آزمون t جفت نشده استفاده شد. نتایج نشان می‌دهد، بین میانگین وزن زیتوده هوایی، زیرزمینی و زیتوده گیاهی گونه ذکر شده اختلاف معنی‌داری در سطح یک درصد در دو منطقه قرق و چرا شده وجود دارد و در منطقه چرا شده بیش از منطقه قرق می‌باشد. بین میانگین ضریب تبدیل زیتوده گونه مذکور بین دو منطقه قرق و چرا، تفاوت معنی‌داری وجود ندارد (05/0p <). هم‌چنین میزان ترسیب کربن زیتوده هوایی، زیرزمینی و زیتوده گیاهی گونه P. fragilis در دو منطقه چرا شده و قرق اختلاف معنی‌داری ندارد (05/0p <) و در دو مرتع قرق و چرا شده میزان کربن اندام زیرزمینی بیش از اندام هوایی می‌باشد. به‌طور کلی می‌توان گفت به‌دلیل چرای سبک، ترسیب کربن در منطقه چرا شده بیش از قرق است.