گفتمان ذهنیـجغرافیایی در اولیس جیمز جویس: معماری ذهنیـکلامی دوبلین
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد
doi
چکیده
شهر، بهمثابه نظامی فعال و پویا، نقشه ادبی خودآگاه کلان شهر و مکان فرهنگی، ساختار معینی است که زندگی روزانه انسان را دستخوش تغییر و تحول میکند. امروزه شهرها نه تنها از مرزهای جغرافیایی شناخته شده فراتر میروند، بلکه بیشتر در قالب ذهنی-کلامی طراحی میشوند. این مقاله بر روی شهرِ دوبلینِ جیمز جویس (1941-1882)، به مثابه تجسمی از اجزاء معماریِ ذهنیِ زبان در رمان اولیس (1922)، و برجِ مارتلو به مثابه نمادی تاریخی تمرکز کرده، و به تبیین تصویر هنرمندانه و زیباییشناسانه جویس از شهر، مکانهای دولتی و خصوصی، خیابانها، رستورانها، کافهها، بیمارستانها، و به طور کلی تفکرات و سنتهای شهروندانش میپردازد. در این راستا، با بهرهگیری از نظریه جغرافیای-ذهنی و الگوی جغرافیای کلان شهریِ مرلین کاورلی نقشه ادبی و کلامی شهر دوبلین مورد کنکاش قرار میگیرد. ضمناً، این مقاله نشان میدهد که جویس چگونه تصاویر افراد، شهروندان، جامعه و زندگی شهری آنان را با تصاویر ذهنی، و نمادهای معماری، به خصوص معماری واقعی شهر از منظرِ تجربیات شخصیتهای قصهاش از جمله لئوپولد بلوم، استیفن ددالوس و مالی بلوم را به هم پیوند میزند. از یک سو جغرافیای معین طبقات اجتماعی در دوبلین با توجه به پراکندگی انواع خانهها و ساکنیناش به آنها شکل داده و از آنها شکل میپذیرد، لذا معماری خانهها و خیابانها و نقشه معماری ذهنی ساکنین خانهها با هم ارتباطی دو سویه وتفکیک ناپذیر برقرار میکنند. از سوی دیگر جغرافیایِ ذهنی شخصیتهای رمان به عنوان پرسهزنانی روشنفکر و بابصیرت هنگامِ پرسهزنی یا قدمزنی در خیابانهای مختلف دوبلین مورد بررسی قرار میگیرد. علاوه بر آن این مقاله با تمرکز بر نشانههای تاریخی-فرهنگیِ برجِ مارتلو نشان میدهد که چگونه جویس در رمانِ اولیس، لایههای معماریِ بیرونی مکانها، به خصوص برجِ مارتلو، و لایههای درونی آنها شامل لایههای فرهنگی، هنری، اجتماعی-سیاسی و درون ذهنی شخصیتهای رمان را از طریقِ گفتمان ذهنی-جغرافیایی، ارائه میکند. این دانش حاصل پرسهزنی و بیداری شخصیتها در خیابانهای دوبلین است. در واقع کنکاش در مکان به هر خوانندهای این فرصت را میدهد تا نه تنها تاریخ وفرهنگ هر شهر، بلکه ایدهآلها، تفکرات، باورها، روش زندگی و هویت ساکنین آن را درک کند.