اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر فرانگرانی و کیفیت خواب بیماران مبتلا به بیماری‌های روماتولوژیک

نویسندگان

1 استادیار، گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران.

2 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران.

3 استادیار، گروه پزشکی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران.(نویسنده مسئول)

doi
10.22038/mjms.2024.25827
چکیده

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر فرانگرانی و کیفیت خواب بیماران مبتلا به بیماری های روماتولوژیک انجام شد.روش کار: این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه بیماران مبتلا به بیماری های روماتولوژی مراجعه کننده به بیمارستان شهید رجایی و کلینیک های پژشکی شهرستان تنکابن به تعداد 178 نفر بودند. نمونه پژوهش حاضر 30 نفر از افراد جامعه بودند که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) به صورت تصادفی جایگزین شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه فرانگرانی ولز (2009) و پرسشنامه کیفیت خواب پیتزبورگ، بویس و همکاران (1989) بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس چند متغیره (مانکووا) و تک متغیره (آنکووا در متن مانکووا) استفاده شد.نتایج: نتایج نشان داد که تفاوت آماری معنی داری در پس ازمون دو گروه ازمایش و کنترل از نظر میانگین نمرات متغیرهای فرانگرانی و کیفیت خواب وجود دارد (001/0>P)؛ به این صورت که شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی سبب کاهش فرانگرانی و افزایش کیفیت خواب در بیماران مبتلا به بیماری های روماتولوژیک شد.