مدلسازی نقش عوامل در نگرش معلمان به پژوهش و ارائه چارچوبی برای ارتقای آن
نویسندگان
1 منطقه 12 آموزش و پرورش شهر تهران، ادارهکل آموزش و پرورش شهر تهران.
2 مرکز ملی مطالعات تیمز و پرلز، پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش، تهران، ایران
doi
10.48310/itt.2023.3228چکیده
به طور معمول باورها و نگرش افراد مؤلفههای مهمی در جهتدهی به رفتار هستند. در زمینة کاربست یافتههای پژوهشی نیز نگرش معلمان در استفاده از نتایج پژوهش در اهمیت زیادی در بهکارگیری از یافتههای پژوهشی دارد. برای ارتقای نگرش معلمان به پژوهش این مطالعه طراحی شده است تا چارچوبی برای شمول همة متغیرهای درگیر تدوین شود. در ضمن تدوین این چارچوب میزان تأثیر همة متغیرهای تأثیرگذار بر نگرش پژوهشی هم اندازهگیری میشود. بدین منظور، چهار متغیر نگرش سایر افراد به پژوهش، شایستگی دریافتشده، مهارتهای حرفهای و مهارتهای پژوهشی معلمان بهعنوان عوامل مؤثر شناسایی و اثر آنان هم بر یکدیگر و هم بر نگرش پژوهش از طریق مدلسازی معادلات ساختاری بررسی شد. دادههای مطالعه از پاسخ 335 معلم شهرستانهای استان تهران گردآوری شد. نتایج این مدل علّی نشان داد همة عوامل بر نگرش پژوهشی تأثیر مستقیم داشتند؛ ولی بهجز تأثیر نگرش سایر افراد به پژوهش بر شایستگی دریافتشده، بین عوامل تأثیرگذار ارتباط دیگری وجود نداشت. همچنین، مهارتهای حرفهای مهمترین عامل در تأثیرگذاری روی متغیر نگرش پژوهشی شناخته شد و پس از آن، دو متغیر مهارتهای پژوهشی و نگرش سایر افراد به پژوهش قرار داشتند. برایناساس میتوان نتیجه گرفت که مدل علّیِ نهایی میتواند چارچوب مناسبی برای توسعة معلمان و همچنین تربیت معلم قرار گیرد.
