أضواءٌ تحلیلیّة علی ملامح المدیح النبویّ الشریف لَدی أبیالهدی الصیّادی (دراسة فی إطار الخصائص الفنیّة والمضمونیّة فی شعره)
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه ایلام
doi
چکیده
شخصیت بینظیر و صفات والاو روحانی حضرت رسول(ص) همواره در طول تاریخ سبب روی آوری شاعران به مدایح نبوی گردیده است، و به این دلیل تاریخ ادبیات عرب سرشار از نمونههای ارزشمند پیرامون شخصیت عظیم الشان پیامبراسلام است. در میان دوره های مختلف تاریخ، مدایح نبوی در دوره انحطاط برخلاف افول شعرسرایی این دوره به اوج شکوفایی رسیده و با پیشگامی شاعرانی همچون بوصیری، ابن نباته وصفیالدین حلی به صورت یک فن مستقل درآمد. ابوالهدی الصیادی یکی از شاعران این دوره است که مدایح نبوی جایگاه ویژهای در اشعار وی یافته و جایجای دیوانش مزین به نام رسول اکرم و ذکر فضایل و مناقب ایشان است. در این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی به بررسی مدایح نبوی دراشعارصیادی پرداخته شده است، که شفاعت وتوسل، ذکر فضایل و مناقب، برتری پیامبر برانبیاء، معجزات و کرامات و مدح صحابه و خاندان رسول از محورهایی است که در اشعار شاعر نمود یافته است.