فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

امروزه با وجود پیشرفت روزافزون فناوری‌ها و برنامه‌های کاربردی، زمینه پردازش داده‌های بیومتریک به طور مداوم در حال تحول است. در این میان به رسمیت شناختن حق بر حریم خصوصی در ارتباط با پردازش داده‌های بیومتریک جنبه مهمی از موضوع حفاظت از داده‌ها و حقوق بشر است. پرسش اصلی مقاله این است که استفاده از داده‌های بیومتریک که بعضا فراتر از هدف احراز هویت یا شناسایی می‌باشد، چه تاثیراتی بر زندگی خصوصی افراد دارد؟ و دیگر اینکه در وضعیتی که قانون ایران به‌طور صریح به داده‌های بیومتریک نپرداخته است؛ چه تدابیری را می‌توان اندیشید؟ یافته‌های پژوهش ناظر برآن است، به علت ماهیت خاص و بسیار حساس داده‌های بیومتریک، نیاز به وجود قوانینی متقن در راستای حفاظت از چارچوب زندگی خصوصی افراد بیش از پیش احساس می‌شود. ایجاد تعادل میان نیاز به امنیت عمومی و حقوق حریم خصوصی یک چالش پیچیده است. همچنین ایجاد چارچوب‌های قانونی روشن، مکانیسم‌های نظارتی و اقدامات پاسخگویی به منظور اطمینان از استفاده قانونی و مسئولانه از داده‌های بیومتریک بسیار حائز اهمیت خواهد بود.