مفهوم آنومیِ فرهنگی ناشی از فراگیری زبان دوم

نویسندگان

1 دکتری زبان وادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد البرز، تهران، ایران

2 دانشیار گروه زبان و ادبیات دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران

3 کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه محقق اردبیلی

doi
چکیده

هدف این مقاله بررسی مفهوم ناهنجاری فرهنگی در بین فراگیران زبان دوم است. این پژوهش با روشی اسنادی و کتابخانه‌ای سعی بر این دارد تا ضمن بررسی ارتباطات بین‌فرهنگی در آموزش زبان با نگاهی ویژه به زبان دوم و تأثیر این زبان مانند دیگر زبان‌ها در نحوۀ تفکر انسان چالش‌های فرهنگی موجود در یادگیری زبان دوم را معرفی کند. فرهنگ و الزامات ذاتی آن در بستر زبان منتقل می‌شوند و این مقوله مبین اهمیت سازوکار آموزش و فراگیری زبان است؛ زبان فرهنگ‌محور است و در حقیقت آموختن زبان در روند رشد بافت‌های دیگر اجتماعی نیز مداخله دارد. آموزش زبان دوم بدون مبادلۀ فرهنگ امکان‌پذیر نیست. برای افراد دوفرهنگی، زبان می‌تواند به‌معنی محیطی تازه باشد که چارچوب‌هایی را تغییر دهد و نگرش زبان‌آموز را هدایت می‌کند. این پژوهش به ما می‌گوید: تأثیر بافت فرهنگی غالب بـر زبـان دوم موجب می‌شود تا فرهنگ در جهتی که با بافت زبانی همسوتر است، عملکرد بهتری داشته باشد و به طریق اولی زبان اول و فرهنگ شکل گرفته در آن مورد کم‌توجهی واقع شود؛ که این مقوله رفتارهایی آنومیک را در پی خواهد داشت. علاوه بر این تغییر در زبان و ادبیات فراگیران زبان، تغییرات هویت و ایجاد تنهایی و ازخودبیگانگی، از دیگر تأثیرات شبکه‌های اجتماعی مجازی بر شاخص‌های آنومی است.