گواه نمایی در خطبه قاصعه
نویسندگان
1 دانشیار زبان و ادبیات عربی، دانشگاه بوعلی سینا – همدان
2 کارشناس ارشد زبان و ادبیات عربی .دانشگاه بوعلی سینا – همدان
doi
چکیده
گواهنمایی، مقولهای دستوری است که وظیفۀ آگاهی از منبع اطلاعات را برای پشتیبانی از گزاره بر عهده دارد و شامل دو حوزۀ منبع اطلاعات و تأثیر بر مخاطب است. عناصر دستوری در بیان گواهنمایی در هر زبان بر اساس امکانات زبانی موجود، متفاوت است. در مواردی که امکان بیان گواهنمایی در دستور وجود نداشته باشد، عناصر واژگانی در بررسی آن، تحلیل میشود. در این جستار، مسائل خاص مربوط به این پدیدۀ زبانی در خطبة «قاصعه» به هدف درک چگونگی تأثیرگذاری سخنان امام علی(ع) بر اساس ذکر شواهد و منبع اطلاع بررسیشده و به روش توصیفی- تحلیلی نشان داده میشود که نشانگرهای دستوری و غیردستوری چگونه مستعد انتقال گواهنمایی در سخن امام علی (ع) هستند. درنهایت این نتیجه حاصل میشود که عناصر واژگانی و راهبردهای گواهنمایی با استناد به آیات قرآن و استدلال منطقی بیشترین میزان شهودیت و گواهنمایی را بیان میکنند.
