الزامات حقوق بشری دولتها در بهرهبرداری از آبراههای بینالمللی: مطالعه موردی هیرمند
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
2 استادیار گروه حقوق عمومی دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری حقوق بینالملل عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
doi
10.22054/qjpl.2024.77194.2955چکیده
امروزه بهرهبرداری کشورها از آبراههای بینالمللی با عنایت به نقش اساسی آب در حیات و معاش انسان بسیار پر اهمیت جلوه مینماید. این موضوع اگرچه به نحو خاص تابع رژیم حقوقی منحصر به فردی است اما از جوانب بسیار مهم حقوق بشری نیز برخوردار است. در حال حاضر بحران آب در حوضه آبریز هیرمند بیش از هر زمان دیگر واجد جوانب حقوق بشری است. حق بر دسترسی به آب، حق بر سلامت و در نهایت حق بر حیات از جمله حقوقی هستند که لزوم رعایت و حمایت آنها در ابعاد ملی و بینالمللی بسیار مدنظر است. این پژوهش نیز با تبیین ابعاد مختلف حقوق بشری مرتبط و همچنین بررسی احکام حقوقی و قضایی بینالمللی قابل تسری به موضوع و تطبیق آنها از طریق قیاس و استقرا با بحران امروز حوضه آبریز هیرمند از الزامات حقوق بشری و فرامرزی موجود در این قضیه خاص سخن به میان آورده و سپس با تشریح خلأهای حقوقی حاضر، تبیین رویکردهای حداقلی رعایت، حمایت و اجرای حق بر دسترسی به آبرا بهعنوان راهکار حقوقی بینالمللی مناسب ارزیابی نموده است.