اثربخشی آموزشهای روانی- تربیتی با رویکرد معنوی بر هویت ملی و خویشتنداری در دانشآموزان
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد گروه علوم تربیتی، واحد بندرگز ، دانشگاه آزاد اسلامی ، بندرگز ، ایران
2 استادیار گروه علوم تربیتی، واحد بندرگز ، دانشگاه آزاد اسلامی ، بندرگز ، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزشهای روانی- تربیتی با رویکرد معنوی بر هویت ملی و خویشتنداری در دانشآموزان دختر پایۀ هشتم شهر گلوگاه صورت گرفت. روش انجام پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با گروه گواه و آزمایش است. جامعۀ آماری پژوهش حاضر کلیۀ دانشآموزان دختر پایۀ هشتم شهر گلوگاه به تعداد 1521 نفر در سال تحصیلی 1399-400 هستند. باتوجه به معیارهای ورود به مطالعه که شاملِ دانشآموزان دختر، همگن بودن جامعۀ آماری و تمایل به شرکت در پژوهش و جلب رضایت والدین جهت مشارکت در پژوهش، دانشآموزان موردمطالعه بهصورت نمونهگیری در دسترس به دو گروه 25 نفرِ (25 نفر گروه گواه و 25 نفر گروه کنترل) بهعنوان نمونه تقسیم شدند. یک گروه آزمایش که دورۀ آموزشی روانی- تربیتی با رویکرد معنوی در آنها اجرا شد و گروه گواه که این آموزش در آنها اجرا نشد. ابزار گردآوری دادهها نیز شامل پرسشنامههای استاندارد خویشتنداری نیکمنش ( 1386) و هویت ملی ابوالحسنی (1387) بود. ابزار مداخله نیز شامل 12 جلسۀ 90دقیقهای اثربخشی آموزشهای روانی- تربیتی بارویکرد معنوی براساسِ الگوی پیری و همکاران ( 1396) بود. تجزیه و تحلیل دادها از طریق آزمون کوواریانس با استفاده از نرمافزار 24 SPSS صورت گرفت. یافتهها نشان داد آموزشهای روانی- تربیتی با رویکرد معنوی بر مؤلفههای هویت ملی (فرهنگی، زبانی، اجتماعی، سیاسی، سرزمینی و دینی) دانشآموزان تأثیر مثبت و معناداری داشت و همچنین رویکرد توانست بر مؤلفههای خویشتنداری (خطرپذیری، واکنش معنایی و غی معنایی، پشتکارداشتن، خودمحو بودن، تابع امیال آنی بودن و عصبانیت) در دانشآموزان دختر پایۀ هشتم شهر گلوگاه تأثیر معناداری داشته باشد.