فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی روش یادگیری فعال بر احساس تعلق به مدرسه و انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان دورۀ ابتدایی در شهرستان شهریار انجام شده‌است. روش تحقیق در این پژوهش ازنظر هدف کاربردی و ازنظر روش گردآوری اطلاعات از نوع نیمه‌تجربی از نوع گواه و آزمایش بوده‌است. جامعۀ آماری تحقیق نیز شامل دانش‌آموزان ابتدایی مدرسۀ مهر شهریار تهران بوده‌است و نمونۀ آماری نیز 30نفر از دانش‌آموزان همین مدرسه بود که در دو گروه 15نفره (گروه آزمایش وگواه) قرار گرفتند و به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها در این پژوهش پرسشنامه بوده‌است و از دو پرسشنامۀ استاندارد انگیزش تحصیلی هارتر و پرسشنامۀ احساس تعلق به مدرسه ‌استفاده شده‌است. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون کوواریانس و نرم‌افزار 24 SPSS استفاده شد. براساسِ نتایج پژوهش میانگین متغیر احساس تعلق به مدرسه در گروه آزمایش پس از آزمون بیش از میانگین این متغیر در قبل از اجرا روش یادگیری فعال شد که تفاوت آنها برابر با 34/1 است. بنابراین فرضِ «روش یادگیری فعال بر احساس تعلق به مدرسه دانش‌آموزان تأثیر دارد» پذیرفته می‌شود. همچنین میانگین متغیر انگیزش تحصیلی در گروه آزمایش پس از آزمون بیش از میانگین این متغیر در قبل از اجرا روش یادگیری فعال شده‌ که تفاوت آنها برابر با 495/1 است. ازاین‌رو فرض «روش یادگیری فعال بر انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان تأثیر دارد» نیز پذیرفته می‌شود. بنابراین براساسِ یافته‌های پژوهش، فرضیه‌ها تأیید شد؛ به این معنی که روش یادگیری فعال بر احساس تعلق به مدرسه و انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان تأثیر مثبت دارد.