مدل خودکارآمدی والدینی بر اساس حمایت اجتماعی و سبکهای فرزندپروری ادراک شده با نقش واسطهای تعامل والد-کودک در مادران دارای کودکان اختلال یادگیری خاص
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.
2 استادیار، گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.
3 دانشیار، گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.
4 استادیار، گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.
doi
10.22038/mjms.2025.84455.4862چکیده
مقدمه: با توجه به اینکه وضعیت روانشناختی والدین، بهخصوص مادران، که مراقبان اصلی کودک مبتلا به اختلال یادگیری هستند، به طور مستقیم و غیرمستقیم بر شکلگیری رفتار کودکان و مناسبات اجتماعی خویش تأثیر بسزایی دارد، بنابراین هدف پژوهش حاضر تدوین مدل علی خودکارآمدی والدینی بر اساس حمایت اجتماعی ادراک شده، سبک فرزندپروری ادراک شده با نقش واسطهای تعامل والد-کودک در مادران دارای کودکان اختلال یادگیری خاص بود. روش کار: در این پژوهش توصیفی از نوع طرحهای همبستگی مبتنی بر روابط ساختاری بود، 320 نفر از مادران دارای کودکان اختلال یادگیری شهر شیراز در سال تحصیلی 1402-1403 به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند و پرسشنامههای خودکارآمدی دومکا، تعامل والد-کودک پیانتا، حمایت اجتماعی ادراک شده زیمت، فرزندپروری شیفر، را تکمیل نمودند. دادهها با استفاده از نرمافزار spss-24 و Amose-24 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: نتیجه معادلات ساختاری نشان داد، که الگوی مورد نظر از برازش مناسبی برخوردار است و تعامل والد-کودک، حمایت اجتماعی ادراک شده، سبکهای فرزندپروری ادراک شده بر خودکارآمدی والدینی مادران دارای کودک اختلال یادگیری خاص تأثیر مثبت و معناداری دارند. حمایت اجتماعی ادراک شده، سبکهای فرزندپروری ادراک شده، تأثیر مثبت و معناداری دارند. حمایت اجتماعی ادراک شده، سبکهای فرزندپروری ادراک شده به واسطه تعامل والد-کودک تأثیر غیرمستقیم معناداری بر خودکارآمدی والدینی مادران دارای کودک اختلال یادگیری دارند. نتیجهگیری: مادران دارای کودکان اختلال یادگیری خاص که از مهارتهای فراشناختی بالایی برخوردارند، به سبب بینش و آگاهی که از ویژگی ها و حالات شناختی خویش و فرزندشان دارند، تلاش میکنند، در حل مسائل از بهترین راهحل موجود بهره گیرند.