ریزازدیادی تعدادی از پایههای رویشی درختان میوه هستهدار
نویسندگان
1
2
3
doi
10.22092/spij.2017.111091چکیده
در این بررسی ازدیاد سه پایه رویشی درختان هستهدار شامل VPK1، سنت جولین A و GF677 با استفاده از روش درون شیشهای مورد ارزیابی قرار گرفت. ابتدا ریزنمونههای جوانه انتهایی و جوانههای جانبی این پایهها گندزدایی و در شرایط درون شیشهای و در محیطهای کشت MS تغییر یافته، WPM و Knop کشت شدند. نتایج حاصل از نوع محیط کشت نشان داد که پایه رویشی VPK1 بیشترین تعداد گیاهچه را در محیط WPM و بیشترین طول گیاهچه را در محیط کشت MS تغییر یافته تولید کرد. دو پایه رویشی دیگر بیشترین تعداد و طول گیاهچه را در محیط کشت MS تغییر یافته تولید کردند. پایه رویشی VPK1 در محیط کشتهای Knop و WPM و پایه رویشی سنت جولین A در محیط Knop علائم کلروز را نشان دادند. لذا ترکیب تنظیمکنندههای رشد در محیط کشت MS تغییر یافته مورد ارزیابی قرار گرفت. بیشترین افزونگری متعلق به پایه رویشی سنتجولین A در محیط MS3 (1 میلیگرم در لیتر BAP و 5/0 میلیگرم در لیتر NAA) بود. پرآوری مطلوب در پایههای رویشیGF677 و VPK1 در محیط MS1 (6/0 میلیگرم در لیتر BAP و 01/0 میلیگرم در لیتر NAA) حاصل شد. در هر سه پایه مورد مطالعه بیشترین طول گیاهچه در محیط کشت MS1 به دست آمد. پایه رویشی VPK1 در محیطهای MS2 (8/0 میلیگرم در لیتر BAP و 1/0 میلیگرم در لیتر NAA) و MS3، تولید کالوس کرد. همچنین افزایش غلظت تنظیمکنندههای رشد در پایه GF677 تولید کالوس و شیشهای شدن اندامهای هوایی را به دنبال داشت. پایههای سنتجولین A و VPK1 در محیط دارای 1 میلیگرم در لیتر NAA و پایه GF677 در محیط حاوی 1 میلیگرم در لیتر IBA ریشههایی با طول بیشتر تولید کردند. در محیط ریشهزایی، پرآوری پایههای رویشی نیز مشاهده شد و اثر پایه رویشی بر میانگین تعداد ریشه معنیدار نبود. پایههای ریشهدار شده در اتاق سازگاری به محیط کشت پیت و پرلیت منتقل شدند.