تاثیر بازخوردهای اصلاحی معلمان زن در ارزشیابیهای تکوینی بر میزان تابآوری آموزشی و تعلق پذیری تحصیل دانشآموزان دختر
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
2 دکتری روانشناسی تربیتی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
3 کارشناس روانشناسی عمومی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ و فلسفه آموزش، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
5 دانشجوی دکترای فلسفه در آموزش، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف اصلی این پژوهش تاثیر بازخوردهای اصلاحی معلمان زن در ارزشیابیهای تکوینی بر میزان تابآوری آموزشی و تعلق پذیری تحصیل دانشآموزان دختر متوسطه دوم شهر خرمآباد بود. پژوهش به صـورت نیمهتجربی بود که در آن از طرح پیشآزمون - پسآزمون با گروه کنترل استفاده شد. نمونه پژوهش 40 آزمودنی بود که از میـان دانـشآمـوزان دختر دبیرستانی شهر خرمآباد به روش تصادفی خوشهای چند مرحلهای انتخاب و به صورت تصادفی در گروههای آزمایش و گواه گمارده شـدند. در مرحله مداخله گروه آزمایش به مدت 10 هفته بعد از ارزشیابیهای تکوینی به عمل آمده بازخورد دریافت کردند. در طی این مدت گروه کنترل هیچ نوع مداخلهای دریافت نکرد. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه تعلق پذیری تحصیل و مقیاس تابآوری آموزشیدر مراحل پیشآزمون و پسآزمون برای دو گروه آزمایش و گواه استفاده شد. دادههای پژوهش با روش تحلیل کواریانس چندمتغیری تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس تفاوت معنیداری بین دو گروه نشان داد. یافتهها حاکی از آن بود که سطح تابآوری آموزشی و تعلق پذیری تحصیل گروه آزمایش به طور معنیداری نسبت به گروه کنترل افزایش یافته بود. بنابراین در صورتی که معلمان بعد از ارزشیابیهای تکوینی از این مدل برای ارائه بازخورد استفاده کنند، میتوانند سطح تابآوری آموزشی و تعلق پذیری تحصیل دانشآموزان را به طرز معنیداری افزایش دهند.
