پیش‌بینی اعتیاد به اینترنت بر اساس ناگویی هیجانی، تمایز‌یافتگی‌خود و خویشتن‌داری در زنان خانه دار

نویسندگان

1 استادیار گروه روانشناسی و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران

doi
10.30487/jcp.2023.336931.1519
چکیده

اعتیاد به اینترنت نوعی اختلال روانی اجتماعی است که با نشانه های اختلالات هیجانی و از هم گسستگی روابط اجتماعی همراه است. شیوع فزاینده آن ضرورت شناسایی علل، پیامدها و عوارض آن را نمایان کرده است. بنابراین پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی اعتیاد به اینترنت بر اساس ناگویی هیجانی، تمایزیافتگی خود و خویشتن‌داری در زنان خانه‌دار انجام شد. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و در زمره تحقیقات توصیفی و همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر متشکل از کلیه زنان خانه‌دار شهر تهران در سال 1400 بود. تعداد 250 نفر از آنان به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. سپس به پرسشنامه‌های اعتیاد به اینترنت، ناگویی هیجانی، تمایزیافتگی‌خود و خویشتن‌داری پاسخ دادند. جهت تجزیه ‌وتحلیل داده‌ها از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شد. یافته‌ها نشان داد ناگویی هیجانی به‌طور مثبت، و تمایزیافتگی خود وکنترل خود به‌طور منفی اعتیاد به اینترنت را پیش‌بینی کردند . بر این اساس می توان نتیجه گرفت که با کاهش ناگویی هیجانی و افزایش تمایزیافتگی خود و کنترل خود در زنان خانه دار می‌توان ابتلا به اعتیاد اینترنتی را در آنها کاهش داد.