نسل پنجم نظریه های انقلاب؟
نویسندگان
1 دانشیار گروه جامعهشناسی پژوهشگاه علوم انسانی، تهران، ایران.
doi
10.22034/matin.2023.370075.2111چکیده
موضوع این مقاله مجادلههای کلامی سالهای اخیر در باب نسل پنجم نظریههای انقلاب است. پس از رخداد انقلابهای عربی در سال 2011 با توجه به ویژگیهای آن رویدادها، بحثهای دامنهداری بین انقلاب پژوهان در خصوص چگونگی تحلیل و تبیین این رویدادها درگرفته است. گلدستون در سال 1980 سه نسل از تئوریهای انقلاب را مطرح کرد و پسازآن فورن (1993) و گلدستون (2001) نسل چهارم نظریههای انقلاب را که برخلاف نسل سومیها بر کارگزار انقلاب تأکید بیشتری داشتند، مطرح کردند. مسئلۀ این مقاله ظهور نسل پنجم نظریههای انقلاب است. انقلاب پژوهان (آلینسون، آدامز، لاوسون، بیات، بک، ریتر، اسلیم، دان ...) در طی کمتر از یک دهۀ گذشته بحثهای مبسوطی در خصوص رویدادهای سه دهۀ اخیر (از 1989 تاکنون) و توانایی/ ناتوانی نظریههای نسل چهارم برای تحلیل و تبیین آن رویدادها طرح کردهاند. در این نوشتار با کمک روش تحلیل انتقادی، ضمن طرح مباحث بیانشده و نقد نسل چهارم نظریههای انقلاب، در خصوص ظهور نسل پنجم بحث خواهد شد. نتایج حاصله از مباحث مطرحشده حاکی از آن است که رویدادهای انقلابی سه دهۀ اخیر فاقد برخی از مؤلفههای اساسی نسل چهارم نظریههای انقلاب (بهطور خاص، وجود ایدئولوژی، رهبری و سازمان انقلابی) بودهاند؛ بنابراین به مدد آثار انقلاب پژوهان متأخر [بالأخص بیات (2017)، لاوسون (2019)، آلینسون (2021,2019) و آدامز (2021,2019)]، میتوان به برخی از ویژگیهای نسل جدید نظریۀ انقلابی دست پیدا کرد که بر اساس آن «انقلاب» واجد تعریف جدیدی شده است «کنش جمعی اعتراضی، ناگهانی (تا حدودی)، نسبتاً آرام، غیر خشونتآمیز، همراه با بسیج تودهای، با بهرهگیری گسترده از فضای مجازی و شبکههای اجتماعی، فاقد رهبری واحد و ایدئولوژی، همراه با دگرگونی سیاسی در راستای دموکراتیزه کردن فرآیندهای حکومتگری». اکثر انقلابهای سه دهۀ اخیر علیه دیکتاتوریهای حزب سالار (رژیمهای سوسیالیستی) یا فرد سالار (رژیمهای استبدادی فرد محور در شمال آفریقا و خاورمیانه) رخدادهاند؛ بنابراین بستر و زمینه انقلابها (استبداد) و پیامدهای آنها سیاسی بوده است (دگرگونی نظام سیاسی). نظریۀ انقلاب «جدید» با فاصله گرفتن از انقلابهای اجتماعی (اسکاچپول، فورن، گلدستون) و انقلابهای ایدئولوژی محور (فورن، گلدستون) در پی تحلیل فرآیندی است که منجر به دگرگونی سیاسی در کشورهای استبدادی شده است.