اثر بخشی زوج درمانی شناختی رفتاری بر نشاط ذهنی وصمیمیت زناشویی زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهرستان تنکابن
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، گروه روانشناسی و مشاوره، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران.
2 استادیار، گروه روانشناسی ، دانشکده روانشناسی، واحد بهبهان، دانشگاه آزاد اسلامی، بهبهان ، ایران. ( نویسنده مسئول)
doi
10.22038/mjms.2024.26363چکیده
مقدمه: هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی زوج درمانی شناختی رفتاری بر نشاط ذهنی وصمیمیت زناشویی زوجین مراجعه کننده به کلینیک های مشاوره شهرستان تنکابن بوده است.روش کار: روش پژوهش ازنظر هدف، کاربردی و از لحاظ ماهیت اجرا نیمه تجربی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه گواه بود.برای انتخاب نمونه ابتدا از طریق نمونه گیری در دسترس از میان 75 زوج 30 زوج به طور تصادفی ساده انتخاب و به همین روش در دو گروه ( هرگروه 15 زوج) جایگزین شدند و سرانجام به طور تصادفی یک گروه به عنوان گروه آزمایش و گروه دیگر بعنوان گروه گواه انتخاب شد. گروه آزمایشی به مدت 10 جلسه 100 دقیقه ای تحت آموزش زوج درمانی شناختی ـ رفتاری قرار گرفتند و گروه گواه مداخله ای دریافت نکرد. با استفاه از پرسشنامه های صمیمیت زناشویی تامپسون و والکر (1983) و پرسشنامه سر زندگی ذهنی رایان و فردریک (1997) نسبت به جمع آوری داده ها اقدام شد. در این پژوهش برای تحلیل اطلاعات از تحلیل کوواریانس چند متغیری استفاده شد.نتایج: نتایج نشان داد که بین پس آزمون دو گروه آزمایش و کنترل در نشاط ذهنی و صمیمیت زناشویی، تفاوت آماری معناداری وجود دارد، به این معنی که تاثیر زوج درمانی شناختی رفتاری بر نشاط ذهنی و صمیمیت زناشویی زوجین معنی دار بود و منجر به افزایش دو متغیر در گروه آزمایش شد.نتیجهگیری: پژوهش حاضر بر لزوم بکارگیری زوج درمانی شناختی رفتاری در بهبود زندگی زناشویی زوجین تأکید میکند.