رابطة ساختاری توانمندسازی با تعهد به تغییر سازمانی معلم

نویسندگان

1 استادیار گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.

2 دانشجوی دکتری مدیریت آموزش عالی دانشگاه تهران

3 دانشجوی دکتری مدیریت، دانشگاه خوارزمی

doi
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطۀ ساختاری بین توانمندسازی معلمان و میزان تعهد آن‌‌ ها به تغییرات سازمانی انجام شده است. به منظور گردآوری داده ها و دستیابی به اطلاعات و داده‌‌‌­ها برای بررسی هدف اشاره‌‌­شده از روش توصیفی- پیمایشی و به‌‌­منظور تحلیل داده‌‌ های حاصل از روش تحلیل معادلات ساختاری استفاده شده است. جامعۀ آماری پژوهش شامل کلیۀ معلمان زن و مرد مدارس پایۀ ششم ابتدایی و اول متوسطه (پایۀ هفتم) استان سمنان شامل (309) نفر بودند که از این تعداد با استفاده از روش نمونه‌‌­گیری تصادفی طبقه‌‌­ای نسبی، 185 نفر برای نمونۀ پژوهش انتخاب شدند و «پرسشنامۀ تعهد به تغییر» هرزکوتیچ و مایر (2002) و پرسشنامۀ توانمندسازی معلمان رینهارت و شورت (1994) را تکمیل کردند. پایایی پرسشنامه‌‌­ها با استفاده از آزمون ضریب آلفای کرونباخ معادل (89/0) برآورد و روایی نیز به روش روایی محتوایی بوده است. تجزیه و تحلیل داده‌‌­هایِ حاصل از اجرای روش آماری تحلیل عاملی به کمک نرم‌افزار لیزرل نشان داد: 1) توانمندسازی معلمان و تعهد به تغییر سازمانی آن ها در ابعاد و مؤلفه‌‌­های مختلف از همبستگی سطح بالایی برخوردار است؛ 3) مؤلفه‌‌ های توانمندسازی معلمان از قدرت تبیین‌‌ کنندگی بالایی برای تعهد به تغییر سازمانی معلمان مطالعه‌‌ شده برخوردارند. توانمندسازی در ابعاد گوناگون و از مسیر اقدامات و راهبردهای سنجیده و برنامه‌‌ ریزی‌‌ شده، مسئولیت‌‌پذیری، پاسخگویی و انگیزۀ درونی عملکرد کارآمد و اثربخش را برای معلمان به همراه خواهد داشت.