اندیشههای قرآنی انعکاس یافته در شعر امام خمینی(ره) با رویکرد بینامتنیتضمنی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.
2 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران (نویسنده مسئول).
3 استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.
doi
10.22034/matin.2021.288619.1888چکیده
بینامتنیت روش همگرایی متون بر مبنای تأثیر بر یکدیگر و شکلگیری معنای متن به وسیلۀ متون دیگر است. به عبارت دیگر، بینامتنیت، روش تأثیرپذیری از متون قبل و تأثیرگذاری بر متون بعد است. ژنت بینامتنیت را در مفهوم محدود، حضور همزمان متنی در متن دیگر بهکار برده و تعریف وی از بینامتنیت در سه سطح است: سطح خیلی آشکار یا همان نقل قول، سطح کمتر آشکار و پنهان شده ارتباط دو متن و سطحی با کمترین وضوح که ضمنی است و در آن اشارۀ پنهانی متنی به متن دیگر مورد نظر است و شامل کنایات، استعارات و تلمیحات می باشد؛ به گونهای که درک کامل متن، بدون فهم اشارات آن امکانپذیر نباشد. پژوهش حاضر، پژوهشی کیفی با روش توصیفی- تحلیلی و بر اساس منابع کتابخانهای با هدف تبیین بینامتنی ضمنی قرآن در اشعار امام خمینی است؛ لذا به واکاوی آن دسته از اشعار امام خمینیکه بر اساس سطح بندی بینامتنی ژنت رابطۀ بینامتنی ضمنی با کلام الهی دارند پرداخته شده است. نیز یافتههای این پژوهش بیان کننده ارتباط وسیع شعر امام خمینی با آیات قرآن کریم است.