اندیشه‌های قرآنی انعکاس یافته در شعر امام خمینی(ره) با رویکرد بینامتنیت‌ضمنی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.

2 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران (نویسنده مسئول).

3 استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.

doi
10.22034/matin.2021.288619.1888
چکیده

بینامتنیت روش هم­گرایی متون بر مبنای تأثیر بر یکدیگر و شکل‌گیری معنای متن به وسیلۀ متون دیگر است. به عبارت دیگر، بینامتنیت، روش تأثیرپذیری از متون قبل و تأثیرگذاری بر متون بعد است. ژنت بینامتنیت را در مفهوم محدود، حضور هم‌زمان متنی در متن دیگر به‌کار برده و تعریف وی از بینامتنیت در سه سطح است: سطح خیلی آشکار یا همان نقل ‌قول، سطح­ کمتر آشکار و پنهان شده ارتباط دو متن و سطحی با­ کمترین وضوح­ که ضمنی است و در آن اشارۀ پنهانی متنی به متن دیگر مورد نظر است و شامل­ کنایات، استعارات و تلمیحات می ‌باشد­‌؛ به گونه‌­ای­ که درک کامل متن، بدون فهم اشارات­ آن ­امکان‌پذیر نباشد. پژوهش حاضر، پژوهشی ­کیفی با روش توصیفی- تحلیلی و بر اساس منابع ­کتابخانه‌ای با هدف تبیین بینامتنی ضمنی قرآن در اشعار امام خمینی است؛ لذا به واکاوی آن دسته از اشعار امام­ خمینی‌­که بر اساس سطح بندی بینامتنی ژنت رابطۀ بینامتنی ضمنی با کلام الهی دارند پرداخته شده است. نیز یافته­‌های این پژوهش بیان کننده ارتباط وسیع شعر امام­ خمینی با آیات قرآن کریم است.