تعیین ویژگی‌های روان‌سنجی و تغییرناپذیری جنسیتی مقیاس تجدیدنظر شده حس شایستگی ارتباطی

نویسندگان

1 گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

2 گروه برنامه ریزی درسی ، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی ، دانشگاه خوارزمی ، تهران ، ایران

3 گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

doi
10.30487/jcp.2024.378746.1524
چکیده

هدف پژوهش حاضر مطالعه ساختار عاملی، تغییرناپذیری و قابلیت انطباق‌پذیری مقیاس تجدیدنظر شده حس شایستگی ارتباطی در جامعه ایران بود. این پژوهش بر اساس هدف کاربردی و از نظر تحلیل داده همبستگی بود. جامعه آماری این مطالعه شامل تمام معلمان متأهل استان زنجان در سال 1400-1401 بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس داده‌های این پژوهش را با تکمیل کردن مقیاس حس شایستگی ارتباطی و چند مقیاس دیگر تأمین کردند. یافته‌های این مطالعه حاکی از ساختار دوعاملی این مقیاس بود. نتایج نشان دادند که اکثر گویه‌ها به‌جز دو گویه با مدل پاسخ مدرج برازش داشتند و گویه‌های حس شایستگی مفرط نسبت به گویه‌های حس شایستگی محدودشده متجانس‌تر بودند. یافته‌ها حکایت از پایایی مطلوب این مقیاس داشتند. شاخص‌های برازش در کل نمونه و زیرگروه‌ها مطلوب بودند. شاخص AVE در هر دو عامل خصوصاً حس شایستگی محدودشده چندان مطلوب نبود. محاسبه روایی تشخیصی با روش‌های متفاوت حاکی از برقراری آن در سطح هر دو عامل بود. تغییرناپذیری جنسیتی برای این ابزار تأیید شد. با توجه به ضرایب همبستگی بین این سازه و دیگر متغیرهای موردمطالعه، روایی همگرا و واگرای این مقیاس نیز تأیید شد. با توجه به یافته‌های این مطالعه می‌توان گفت که مقیاس تجدیدنظر شده حس شایستگی ارتباطی از ویژگی‌های روان‌سنجی مطلوبی جهت کاربرد در پژوهش‌های آتی برخوردار است.