تأثیر اجرای روش‏های یادگیری مشارکتی جوریار و پژوهش گروهی بر خودکارآمدی هنرجویان

نویسندگان

1 مدرس دانشگاه فرهتگیان اردبیل

2 استادیار روان شناسی دانشگاه شهید چمران اهواز

3 استاد دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی دانشگاه شهید چمران اهواز

doi
چکیده

هدف این پژوهش مقایسه اثر بخشی هر یک از الگوهای یادگیری مشارکتی (پژوهش گروهی و جوریار با یادگیری سنتی) بر میزان خودکارآمدی فراگیران در درس دین و زندگی می‏باشد. این پژوهش با طرح شبه تجربی با اجرای (پیش آزمون - پس آزمون) و گروه گواه انجام شده است. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه هنرجویان هنرستان‏های ناحیه2 اردبیل می‏باشد. شیوه نمونه‌گیری پژوهش تصادفی چندمرحله‏ای بوده و در مجموع 76 نفر در 3 کلاس به عنوان افراد نمونه انتخاب شده‏اند (تعداد پژوهش گروهی، 27 نفر؛ گروه جوریار، 26 نفر و گروه یادگیری سنتی، 23 نفر). مدت اجرای کاربندی‏های پژوهش 6 هفته (42) روز است. ابزار جمع‌آوری اطلاعات، مقیاس‏ خودکارآمدی عمومی شرر بوده است. داده‏های این پژوهش با آزمون MONOVA مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج اجرای آن حاکی از اثر بخشی روش پژوهش گروهی و جوریار، نسبت به روش آموزش سنتی در افزایش میزان خودکارآمدی هنرجویان می‏باشد. نتایج این پژوهش با بسیاری از پژوهش‏های انجام یافته پیشین در زمینه اثربخشی یادگیری مشارکتی همسویی دارد.