اعتبار سنجی پرسشنامه اضطراب ظاهری در بیماران ایرانی مبتلاء به اختلال بدشکلی بدن

نویسندگان

1 استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

2 استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

3 دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

4 دانشجوی دکتری تخصصی روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

5 دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

doi
10.30487/jcp.2023.392907.1564
چکیده

این پژوهش توصیفی و هدف آن ساخت و اعتبارسنجی پرسشنامۀ اضطراب ظاهری بود. جامعۀ آماری پژوهش حاضر شامل کلیۀ مراجعان به کلینیک‌های تخصصی پوست و زیبایی در شهر تهران در سال 1401 بود. روش نمونه‌گیری در این پژوهش به صورت هدفمند بوده است. جهت آزمون مدل پیشنهادی و فرضیه‌های پژوهش، با در نظر گرفتن تعداد متغیرها جمعاً نمونه‌ای اولیه به حجم 330 نفر انتخاب شدند. افراد نمونه چک‌لیست جمعیت‌شناختی، پرسشنامۀ اضطراب ظاهری و پرسشنامۀ اختلال بدشکلی بدن را تکمیل کردند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخۀ 26 و آماره‌های استنباطی همبستگی، ضریب پایایی و بارهای عاملی (با استفاده از روش تحلیل عاملی تأییدی) تحلیل شدند. بر اساس نتایج به‌دست آمده، پرسشنامۀ اضطراب ظاهری دارای پایایی آزمون مجدد و روایی همگرا در اندازه‌گیری اضطراب ظاهری بود. همچنین به تغییر در طول درمان حساس بود. این مقیاس دارای ساختار دو عاملی در گروه بالینی است که یک عامل با اجتناب و عامل دوم شامل نظارت بر تهدید است. با این حال، در نمونۀ جامعه به نظر می‌رسد که ساختار یک عاملی داشته باشد. نتایج نشان می‌دهد که پرسشنامه اضطراب ظاهری، ویژگی‌های روان‌سنجی برای تعیین اینکه آیا تغییرات در فرایندها و رفتارهای شناختی می‌تواند پیامد درمان را در بیماران مبتلا به اختلال بدشکلی بدن واسطه‌ای کند، دارد. به‌صورت کلی یافته‌ها بیانگر روایی سازه‌ای بود و پایایی قابل قبول پرسشنامۀ اضطراب ظاهری در نمونۀ ایرانی داشت و ساختار این مقیاس‌ منظور غربالگری اضطراب ظاهری بیماران مورد استفاده قرار می‌گیرد.