مقایسه عدم تحمل بلاتکلیفی، خودبیمارپنداری اینترنتی و اضطراب سلامت در افراد مبتلا به اختلال وسواسی - جبری، اضطراب فراگیر، افسردگی و افراد عادی

نویسندگان

1 دانشیار، گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

2 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

doi
10.30487/jcp.2024.397432.1574
چکیده

هدف از پژوهش حاضر مقایسه عدم تحمل بلاتکلیفی، خودبیمارپنداری اینترنتی و اضطراب سلامت در افراد مبتلا به اختلال وسواسی - جبری، اضطراب فراگیر، افسردگی و افراد عادی بود. روش پژوهش حاضر علی- مقایسه‌ای بود. به منظور انتخاب نمونه از بین بیماران واجد شرایط تعداد 50 نفر مبتلا به اختلال وسواسی – جبری، 50 نفر مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر، 50 نفر نیز بیماران مبتلا به اختلال افسردگی در بیمارستان روان‌پزشکی 505 ارتش شهر تهران و همچنین 50 نفر از کارکنان بیمارستان (گروه عادی) با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامۀ کوتاه عدم تحمل بلاتکلیفی ، پرسشنامۀ خودبیمارپنداری اینترنتی و پرسشنامۀ اضطراب سلامت بود. برای تحلیل داده ها از تحلیل واریانس چند متغیره استفاده شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که بین مولفه‌های عدم تحمل بلاتکلیفی، خودبیمارپنداری اینترنتی و اضطراب سلامت در چهار گروه تفاوت معناداری وجود دارد. بدین صورت که میانگین نمره افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر در همه مولفه‌های عدم تحمل بلاتکلیفی بیشتر از گروه‌های وسواسی - جبری، افسردگی و افراد عادی بود. همچنین میانگین نمره افراد مبتلا اختلال وسواسی - جبری در همۀ مولفه‌های خودبیمارپنداری اینترنتی و اضطراب سلامت بیشتر از گروه‌های اضطراب فراگیر، افسردگی و افراد عادی بود. نتایج حاکی از اهمیت و ضرورت توجه به عدم تحمل بلاتکلیفی، خودبیمارپنداری اینترنتی و اضطراب سلامت در افراد مبتلا به اختلال وسواسی - جبری، اضطراب فراگیر و افسردگی است.