مقایسۀ تأثیر درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان مصونسازی در برابر استرس بر اضطراب کووید و تابآوری کارکنان سلامت و درمان
نویسندگان
1 دانشجو دکتری روان شناسی، گروه روان شناسی،دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز، اهواز ایران.
2 دانشیار،گروه روان شناسی،دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز، اهواز، ایران.
3 استاد، گروه روان شناسی،دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز، اهواز ایران.
doi
10.30487/jcp.2023.368655.1503چکیده
هدف از پژوهش حاضر، مقایسۀ تأثیر درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان مصونسازی در برابر استرس بر اضطراب کووید و تابآوری است. به همین منظور 60 نفر از کارکنان بخش سلامت و درمان به صورت هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش عبارت بودند از مقیاس اضطراب بیماری کرونا و تابآوری کانر و دیویدسون و طرح پژوهش پیشآزمون پسآزمون با گروه کنترل بود. به منظور تحلیل دادهها از روش تحلیل کوواریانس عاملی چندمتغیری، تحلیل کوواریانس عاملی تکمتغیری (در متن مانکوا) و آزمون تعقیبی بنفرونی استفاده شد. نتایج نشان داد هر دو مداخله تأثیر معنادار بر متغیرهای مورد آزمون داشتند. درمان پذیرش و تعهد اثربخشتر از درمان مصونسازی در برابر استرس بر تابآوری و درمان مصونسازی در برابر استرس تأثیرگذارتر از درمان پذیرش و تعهد بر اضطراب کووید در پسآزمون و پیگیری بودند.
