رضایت از زندگی بر اساس خطاهای شناختی با نقش میانجی اهمالکاری دانشآموزان دارای اعتیاد به فضای مجازی
نویسندگان
1 دانشیار گروه برنامهریزی درسی، پژوهشکدۀ تحقیق و توسعه علوم انسانی (سمت)، تهران، ایران
2 دانشیار پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانیِ «سمت»
3 دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر قدس
doi
10.30487/jcp.2023.364540.1489چکیده
پژوهش حاضر با هدف پیشبینی رضایت از زندگی بر اساس خطاهای شناختی با نقش میانجی اهمالکاری دانشآموزان دارای اعتیاد به فضای مجازی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشآموزان اعم از دختر یا پسر مقطع متوسطهی اول شهر تهران در سال تحصیلی 1401-1400 میباشد. حجم نمونه، با استفاده از روش کلاین و در نظر گرفتن احتمال ریزش نمونه، 335 نفر در نظر گرفته شد که با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و پس از جمعآوری دادهها تعداد نهایی نمونه به 327 نفر کاهش یافت. اطلاعات اصلی این پژوهش با استفاده از رضایت از زندگی داینر ، خطاهای شناختی لیتنبرگ و همکاران ، اهمالکاری تاکمن و اعتیاد به اینترنت یانگ بهدست آمد. در تجزیهوتحلیل اطلاعات از آمار توصیفی (شاخصهای میانگین، انحراف معیار، چولگی و کشیدگی) و آمار استنباطی ضریب همبستگی پیرسون با نرمافزار SPSS-23 و مدلسازی معادلات ساختاری با نرمافزار LISREL استفاده شد. نتایج پژوهش حاکی از آن بود که خطاهای شناختی با نقش میانجی اهمالکاری توان پیشبینی رضایت از زندگی را در دانشآموزان دارای اعتیاد به فضای مجازی دارد.