تبیین نگرش آیه ای به عالم از دیدگاه امام خمینی و استنتاج دلالت های تربیتی آن
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 دکترا، گروه فلسفه تعلیم و تربیت، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 دانشیار گروه فلسفه تعلیم و تربیت، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22034/matin.2022.202633.1516چکیده
نگرش آیهای ازنظر اسلامی بر این فرض مبتنی است که تمامی پدیدههای هستی ازنظر وجودی، اصل و سرمنشأ اصلی نهایی دارند که به یک منبع الهی ختم میگردد. چنین نگرشی در اندیشه امام خمینی بهعنوان یک اندیشمند مسلمان، قابل تعمق است. در مقاله پیشرو نخست تبیین دقیقی از مبانی نگرش آیهای به عالم در دیدگاه امام خمینی ارائهشده و سپس دلالتهای تربیتی از آن استخراجشده است. هدف پژوهش حاضر استنتاج دلالتهای تربیتی حاصل از تبیین نگرش آیهای به عالم بر اساس دیدگاه امام خمینی است. در این پژوهش برای تبیین نگرش آیهای به عالم در دیدگاه امام خمینی از روش توصیفی- تحلیلی و برای استنتاج دلالتهای تربیتی از آن، از روش قیاس عملی استفادهشده است. نتایج نشان داده که امام خمینی نسبت به عالم نگرش آیهای دارند و برخی دلالتهای تربیتی همچون تناظر نگرش آیهای با عقلانیت انسان، ارتباط عقلانی علوم با نگرش آیهای، ارتباط اخلاقی و ارزشی علوم با نگرش آیهای، ملزومات جهتگیری درست علمی و درنهایت اصل تقابل و تعامل اخلاق با عقل و عمل از دیدگاه ایشان قابل استنتاج است.