طراحی و تعیین شاخصهای روانسنجی" مقیاس تداوم تعارضهای زناشویی" در زوجهای ایرانی
نویسندگان
1 گروه مشاوره، دانشکده روان شناسی دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران
2 گروه روانشناسی مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشیار مشاوره، گروه روانشناسی مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد
4 گروه روانشناسی مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.30487/jcp.2024.371353.1507چکیده
این پژوهش با هدف طراحی و تعیین شاخصهای روانسنجی پرسشنامۀ عوامل تداومبخش تعارضهای زناشویی در بین زوجهای ایرانی انجام شد. جامعۀ پژوهش شامل کلیۀ زوجهای ایرانی در سال 1400 بودند. تعداد نمونه 1212 نفر بودند که 717 نفر برای بخش تحلیل عاملی اکتشافی و 495 نفر در بخش تحلیل عاملی تأییدی قرار گرفتند. سپس یک نمونه 122 نفری نیز برای بررسی همبستگی پرسشنامه به صورت در دسترس از زوجهای ایرانی انتخاب شدند. جهت اعتباریابی پرسشنامه از رویههای متداول تعیین روایی و پایایی شامل تعیین روایی محتوایی، روایی سازه، روایی همگرا و واگرا و تعیین پایایی پرسشنامه استفاده شد. جهت تحلیل دادهها از تحلیل عاملی اکتشافی، تحلیل عاملی تأییدی و روش همبستگی پیرسون بهره برده شد. در تحلیل عاملی اکتشافی 12 عامل اکتشاف شد. نتایج تحلیل عاملی تأییدی نیز نشاندهندۀ برازش مناسب مدل برای دادههای گردآوری شده بود. با توجه به کمبود مقیاس معتبر و پایا جهت اندازهگیری عوامل تداومبخش تعارض زناشویی در جامعۀ ایران، بهکارگیری این پرسشنامه جهت ارزیابی، تشخیص و درمان تعارضهای زناشویی میتواند مفید باشد.