مقایسه اثربخشی طرحواره درمانی و درمان پذیرش و تعهد بر شاخصهای درد در افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید
نویسندگان
1 گروه روانشناسی سلامت، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
2 استاد، گروه روانشناسی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
3 گروه روانشناسی سلامت، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
4 گروه روانشناسی سلامت، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
doi
10.22038/mjms.2024.79875.4602چکیده
مقدمه: آرتریت روماتویید از جمله بیماری های خود ایمنی و سیر مزمن و پیشرونده دارد. این بیماری علاوه بر مشکلات فیزیکی و ناتوانیهای جسمی، پیامدهای اجتماعی و روانشناختی را بهدنبال دارد. هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی طرحواره درمانی با درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به طور پایدار بر شاخصهای درد (شدت/پذیرش) در افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید بود.روش کار: پژوهش حاضر، یک طرح نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون – پسآزمون با دو گروه آزمایش (طرحواره درمانی و درمان پذیرش و تعهد) و یک گروه کنترل با آزمون پیگیری 3 ماهه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی افراد مبتلا به بیماری آرتریت روماتوئید تحت درمان منظم دارویی بودند که به علت دردهای مکانیکال و غیر التهابی بیمارستان لقمان شهر تهران در بازه زمانی سال 1401-1402 تشکیل پرونده داده بودند. روش نمونهگیری در این پژوهش ابتدا بهصورت نمونهگیری هدفمند بود و 60 نفر (هر گروه 20 نفر) به عنوان نمونه انتخاب شدند. از پرسشنامههای استاندارد شدت درد کیوبک و همکاران (1995) و پذیرش درد مککراکن و ولز (2004) برای جمعآوری دادهها استفاده گردید. از تحلیل آمیخته با اندازهگیریهای مکرر با نرمافزار SPSS نسخه 25 برای تجزیه و تحلیل دادهها استفاده شد.نتایج: نتایج نشان داد که اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر شاخصهای درد بیشتر از طرحواره درمانی بود.نتیجه گیری: به منظور بهبود شاخص های درد بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید استفاده از طرحواره درمانی و درمان پذیرش و تعهد پیشنهاد می شود.