امام خمینی (س) و حدیث مرسل
نویسندگان
1 استادیار گروه فقه و حقوق پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامی، تهران، ایران.
2 استاد گروه فقه و حقوق پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22034/matin.2021.220457.1639چکیده
احادیث وارده از معصومین علیهمالسلام که شیعه ایشان را قرآن ناطق میداند، یکی از منابع هدایت محسوب میشود. نسیان و خطا در نقل گفتار و کردار و تقریر معصومین، جعل، افترا، دسیسه، دروغپردازیها و نسبتهای بیاساس به ایشان در اثر دنیاطلبی و سایر عوامل سیاسی و محیطی عصر معصوم و پسازآن، وجود اصول علمی و معیارهایی محکم برای تشخیص احادیث حقیقی و غیرحقیقی از یکدیگر را ضروری نموده است. مرسلات که به دلیل ناتمام بودن سند، به اصل اولی قابل استناد نیستند، گاهی به ملاکی همچون ارسال از سوی شخصی معتبر، توسط برخی فقها و حدیثدانان قابلاطمینان و استناد دانسته شدهاند. این تحقیق با هدف تبیین دیدگاه امام خمینی به روش توصیفی- تحلیلی به بررسی رخداد ارسال در سند احادیث و دیدگاههای موجود در خصوص اعتبار آن و درنهایت رأی امام خمینی میپردازد. امام خمینی در اختلاف اعتبار این نوع احادیث، قائل بهنوعی تفصیل شده و با عدم انقیاد به ردّ یا پذیرش کامل آنها، برای صحت انتساب شرایط ویژهای لحاظ نموده و صرفاً در صورت انتساب قاطعانه به معصوم آن را قابلاعتماد میداند.