گفتمان های اشتغال زنان (مقایسه دیدگاه امام خمینی (ره)با دیگر گفتمانهای رایج)

نویسندگان

1 استادیارگروه جامعه شناسی، دانشکده علوم انسانی ، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران

2 استادیار گروه جامعه شناسی ، دانشکده علوم انسانی ، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران

3 دانشجوی دکترای جامعه شناسی اقتصادی و توسعه ، دانشکده علوم انسانی ، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران

4 استادیار گروه جامعه شناسی ، دانشکده علوم انسانی ، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران.

doi
10.22034/matin.2022.202994.1520
چکیده

گفتمان‌های اشتغال زن شیوه‌های خاصی است که افراد و گروه‌ها برای سخن گفتن درباره ضرورت یا عدم ضرورت و بایدها و نبایدهای اشتغال زنان در جامعه به کار می‌گیرند. در پژوهش حاضر سعی شده با برگزیدن نظریه و روش تحلیل گفتمان بر اساس خوانش لاکلا و موفه به بررسی تطبیقی گفتمان امام خمینی و گفتمان‌های رایج دیگر در مقوله اشتغال زنان و وجوه اشتراک و تمایز آن‌ها بپردازیم. جامعه آماری پژوهش متون تاریخی مربوط به مکاتب فکری است که به‌صورت هدفمند انتخاب‌شده است. نتایج تحلیل نشان می‌دهد گفتمان‌های حامی اشتغال زنان بیشتر بر خودبسندگی زن تأکیددارند؛ درحالی‌که گفتمان‌های مخالف با استناد به تفاوت نظام طبیعی، اشتغال زنان را مخل نظام خانواده تلقی می‌کنند. در میانه این دو گفتمان، گفتمان امام خمینی بر اساس آموزه‌ای اسلامی قرار دارد که ه‍ژمونی آن در حوزه اشتغال زنان پیامـدهای گسترده‌ای در ورود سالم و بی‌دغدغه آن‌ها به مراکز اشتغال و کار و درعین‌حال حل تعارض نقش‌های چندگانه زنان در عرصه خانواده و کار داشته است.