سازة خودفزوندهی مرضی در منابع دینی؛ شرایط علّی و پیامدها
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، روانشناسی سلامت، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران.
2 دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، پژوهشکدة علوم رفتاری، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، قم، ایران.
doi
10.30487/jcp.2023.331093.1391چکیده
این پژوهش، با هدف بررسی شرایط علّی و پیامدهای سازة خودفزوندهی مرضی در متون دینی صورت گرفت. با رویکردی کیفی، جمعآوری متون و رسیدن به متون برگزیده با استفاده از روش حوزههای معنایی و تجزیهوتحلیل متون با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی مایرینگ به شیوة تحلیل محتوای استقرایی انجام گرفت. بدین منظور 93 کد باز، 18 کد محوری و 3 کد انتخابی بهعنوان مقولة عمده شناسایی و مدل مفهومی ترسیم شد. یافتههای حاصل از پژوهش نشان داد که سازة خودفزوندهی مرضی دارای 11 شرط علّی (عدم شناخت سرانجام زندگی، شیفتگی به زندگی دنیا، بینهایتطلبی ذاتی، نگاه به توانگرتر از خود، خوددوستی، بدگمانی و عدم اعتماد به رازقیت خداوند، فراموش کردن مالکیت اصلی نعمتها، شک و عدم ایمان به خداوند، احساس حقارت درونی، گمان به جاودانه شدن زندگی با اموال و ترس از فقر) و 7 پیامد (زیادتر شدن خواستهها با رسیدن به آنها، معیوب شدن فرایند خردورزی، باقی گذاشتن اموال خود برای آیندگان، از دست دادن دوستان، مورد نفرت دیگران واقع شدن، از بین رفتن اعتبار اجتماعی و زیاد نشدن دارایی) است.