مدل یابی سازگاری اجتماعی دختران نوجوان شهر تهران براساس هوش اخلاقی و ادراک از ساختار خانواده با اثر واسطه ای توانایی تصمیم گیری
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 استاد، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
doi
10.30487/jcp.2023.386572.1550چکیده
در پژوهش حاضر مدلیابی سازگاری اجتماعی دختران نوجوان براساس دو متغییر هوش اخلاقی و ادراک از ساختار خانواده با اثر واسطهای توان تصمیمگیری صورت گرفت. این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی است. جامعة پژوهش شامل تمامی دختران نوجوان در مدارس متوسطة دوم شهر تهران در سال تحصیلی 14011400 و نمونه نیز طبق جدول مورگان، 387 نفر برآورد شد که بهصورت تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامههای سازگاری اجتماعی، ادراک از ساختار خانواده، هوش اخلاقی و مقیاس توانایی تصمیمگیری ملبورن بود. برای تجزیهوتحلیل دادهها در بخش توصیفی از نرمافزار SPSS و بهمنظور برازش مدل ساختاری از نرمافزار LISREL استفاده شد. یافتهها نشان داد که واسطهگری توان تصمیمگیری در رابطة سازگاری اجتماعی و هوش اخلاقی و ادراک از ساختار خانواده معنادار بود، درواقع مؤلفه تصمیمگیری، موجب افزایش سازگاری میشود. پیشنهاد میشود در آموزش و پرورش و خانوادهها بر پرورش مهارتهای اجتماعی و فردی، با تأکید بر پرورش هوش اخلاقی و ارتباط خانه و مدرسه، زمینهای فراهم شود تا بدین وسیله زمینة تعدیل یا کاهش پیامدهای منفی عدم سازگاری نوجوانان ناشی از انواع بحرانها در این سن فراهم شود.
