اصل عدم تذکیه با رویکردی بر آرای امام خمینی (س)
نویسندگان
1 استاد گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استاد پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی، تهران، ایران.
3 دانش آموخته دکتری رشته فقه و مبانی حقوق اسلامی و اندیشه های امام خمینی، پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22034/matin.2021.155939.1304چکیده
پژوهش حاضر با هدف اعتبارسنجی «اصل عدم تذکیه» و دامنه جریان آن در انواع مختلف شبهه با محوریت آرای امام خمینی نگاشته شده و در هر مورد پس از نقد و بررسی نظرات علما، نظر نهایی امام خمینی ارائهشده است، روش بهکاررفته در آن کتابخانهای و رایانهای بوده و یافتههای پژوهش حاکی از آن است که ازنظر امام خمینی در شقوق مطروحه در شبهات حکمیه، به دلیل اشکالات عدم جریان استصحاب عدم ازلی و تعدد موضوع در قضایای متیقنه و مشکوکه و اشکال اصل مثبت بودن در برخی شقوق، «اصل عدم تذکیه» جاری نمیشود و در شبهات موضوعیه با چشمپوشی از اشکالات مطروحه در شبهات حکمیه –که ایشان معتقدند در اینجا نیز مطرح است- در موردی که گوشت یا جلد مطروحهای یافت شود، اصل عدم تذکیه جاری و در سایر شقوقِ شبهات موضوعیه نمیتوان حکم به عدم تذکیه نمود و در جلود و گوشتهایی که از سرزمینهای دیگر وارد میشود، اصاله الحلیه و اصاله الطهاره بدون معارض جریان مییابد.