از نشانه های شهری تا نشانه های فرهنگی- اجتماعی؛ به سوی رویکرد نشانه شناسی اجتماعی
نویسندگان
1 گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار گروه معماری، دانشکده هنر و معمای، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 دانشار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه هنر، تهران، ایران
doi
چکیده
بناها به عنوان نشانههای شهری نقش مهمی در محیط شهری از خلق هویت تا جهتیابی ایفا میکنند و اگر معنای ثانویهای بر آن ها مترتب گردد تبدیل به نشانههای فرهنگی- اجتماعی میگردند. بنابراین بررسی عواملی که در ارتقای یک اثر معماری به نشانه فرهنگی- اجتماعی موثرند، حائز اهمیت است. هدف نوشتار پاسخگویی به این پرسش است که: چه عواملی و چگونه در ارتقای معنای یک اثر معماری از نشانه شهری به نشانه فرهنگی اجتماعی موثرند؟ روش تحقیق در بررسی ادبیات نظری، مطالعات استادی و کتابخانهای و در بررسی نمونههای موردی تفسیری-تحلیلی است؛ رویکرد نحلیلی این پزوهش نشانهشناسی اجتماعی است. نتیجه تحقیق آن است که مولفههای تاثیرگذار بر ارتقای یک اثر معماری به نشانه فرهنگی-اجتماعی عبارتند از: عوامل کالبدی (شامل فرم، تناسبات، ابعاد، رنگ، بافت، پیشزمینه و پسزمینه، تکنولوژی و سبک)، عوامل ساختاری (شامل نفوذپذیری، موقعیت و وسعت)، عوامل معنایی (شامل ابعاد اجتماعی (سنت، قدرت، رسانه، اقتصاد، خاطرات جمعی)، عوامل فرهنگی (آئیینها و مراسم)، روانکاوی (ناخودآگاه جمعی و تباری)، زمان (همزمانی و درزمانی)، عوامل کالبدی (بعد زیبایی شناسی، نشانهها (کلامی، انتزاع، انواع نشانه)، عوامل اقلیمی، کاربری اجتماعی).
