نقش علوم عقلی و تجربی در سعادت ٱخروی از دیدگاه غزالی
نویسندگان
1 گروه فلسفه علم، دانشگاه صنعتی شریف، تهران. ایران
doi
10.22059/jihs.2026.409831.371871چکیده
از جمله وارثان آموزههای فلسفی ابنسینا که به طبقهبندی علوم پرداخته و جایگاه علوم عقلی و تجربی را در نظام طبقهبندی علوم خود مطرح کرده است، ابوحامد غزالی است. مسألة محوری در این پژوهش، تبیین جایگاه علوم عقلی و تجربی نزد غزالی و تأثیر این دو ساحت از علوم در سعادت اُخروی انسان از دیدگاه این متفکر است. مواجهة غزالی با علوم عقلی و تجربی، برخلاف تصور رایجی که از او وجود دارد، مثبت است. غزالی هرچند با برخی از آموزههای متافیزیکی ارسطو و ارسطوگرایانی مانند ابنسینا مخالف بود، اما عقلانیت و تجربة محض در چارچوب طبقهبندی علوم او، از اهمیت زیادی برخوردار بوده و استفاده از این دو را به عنوان قلمروهایی متمایز از شریعت، جهت رسیدن به سعادت دنیوی برای جامعه ضروری میداند. بر همین اساس، غزالی علومی مانند کلام، فقه، حساب، طب، نجوم و به طورکلی علوم طبیعی، عقلی و فنون دنیوی را شرط سعادتمندی در این دنیا و مقدمة سعادت اُخروی قلمداد میکند. روش تحقیق حاضر، توصیفی-تحلیلی و بر پایة تحلیل و توضیح گام به گام طبقهبندیهای ارائه شده در آثار مهم غزالی است. این آثار عبارتاند از: مقاصد الفلاسفه، المستصفی من علم الاصول، جواهر القرآن، میزان العمل و احیاء علوم الدین.